Header Ads

Συνέντευξη This Is Just Life στον Χρήστο Κωνσταντίνου | Έφη Παπαθεοδώρου: Δεν μπορείς να είσαι καλός ηθοποιός και να μην δουλεύεις πολύ, δηλαδή να μην αγαπάς το αντικείμενο σου



Η κυρία Έφη Παπαθεοδώρου δεν είναι μόνο η "Θεοπούλα" της τηλεοπτικής σειράς "Στο παρά πέντε" άλλα μια ηθοποιός που εδώ και 55 χρόνια μετράει αμέτρητες ώρες στο θεατρικό σανίδι με παράλληλη  δράση στη συγγραφή βιβλίων πολλά από τα οποία έχουν βραβευτεί και μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες. Διαβάστε την συνέντευξη που έδωσε στον Χρήστο Κωνσταντίνου και στο thisisjustlife.gr

Τι σας ώθησε και αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την υποκριτική;

Εγώ από μικρή τραγουδούσα, χόρευα, έπαιζα θέατρο, κι όλο αυτό ήταν κάτι φυσιολογικό για μένα, το 'χα μέσα μου. Επίσης η μητέρα μου τραγουδούσε πολύ ωραία και πολύ μεγάλη μου είχε πει πως ήθελε να τραγουδήσει στην όπερα, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Είχα όμως έναν θείο, αδερφό της μητέρας μου ο οποίος την δεκαετία του 1920 συμμετείχε στις επιθεωρήσεις του Παπαϊωάννου και ήταν καταπληκτικός κωμικός. Μου έλεγε η μητέρα μου ότι έπαιζε ένα νούμερο και τους έκανε όλους, άλλα ο πατέρας του του είχε πει "αν μείνεις στο θέατρο να αλλάξεις το όνομα σου". Τότε εκείνος έφυγε πήγε έγινε στρατιωτικός και σκοτώθηκε. 

Οι γονείς σας δεν είχαν αντίρρηση;

Καμία απολύτως, το μόνο που μου έλεγαν ήταν "Να μορφωθείς παιδί μου να έχεις γνώσεις". Άλλωστε εμείς είχαμε ένα σπίτι όλο βιβλία γιατί διαβάζαμε πολύ. Ήμουν πολύ τυχερή γιατί είχα δύο πολύ σπουδαίους γονείς. 

Σας είχαν δει στο θέατρο; 

Ναι φυσικά και σε παραστάσεις στο Αγρίνιο. 

Αδυναμία είχατε σε κάποιον από τους δύο;

Όχι όχι και τους δύο τους αγαπούσα το ίδιο. 

Μετανιώσατε ποτέ που γίνατε ηθοποιός;

Όχι ποτέ, μετάνιωσα μόνο που δεν έκανα τους ρόλους που θα ήθελα να κάνω. 

Όπως;

Κοίταξε μπορούσα να παίξω Μαργαρίτα από το Φάουστ που υποτίθεται ήμουν ενζενί. Όπως κι άλλους πολλούς ρόλους άλλα δυστυχώς μετά πέρασε η ηλικία και δεν είχα τις δυνατότητες. Όμως ο καλός ηθοποιός είναι όλα τα χρόνια και παίζει όλους τους ρόλους. 



Υπάρχουν άτομα που σας βοήθησαν;

Ναι υπήρξαν κάποια άτομα που με στήριξαν, άλλα κι άλλα που με σαμποτάρανε. Στην τηλεόραση πάρα πολύ με βοήθησε η Ειρήνη Κουμαριανού που χάρη σε αυτήν πήγα στο "Πάρα πέντε". Επίσης ο Φοίβος Ταξιάρχης που κάναμε τουρνέ μαζί και δεν με αδίκησε ποτέ και σε τίποτα, ήταν εξαιρετικός. 

Ποίο είδος θεάτρου είναι πιο δύσκολο;

Όλα είναι δύσκολα, π.χ. η κωμωδία είναι γιατί πρέπει να βγάλεις γέλιο, άλλα και το μπουλβάρ που μ'αρέσει πάρα πολύ, θέλει μεγάλη ικανότητα και άνεση. Εμείς εκείνα τα χρόνια είχαμε την τύχη να έχουμε πολύ μεγάλους δασκάλους όπως τον Δημήτρη Ροντήρη κι άλλους πολλούς που μας έμαθαν το θέατρο από το Α μέχρι το Ω, όπως μας έμαθαν να σεβόμαστε, να ξέρουμε να μιλάμε σωστά, και να έχουμε ήθος. Εγώ πιστεύω ότι όλοι οι ηθοποιοί που αγαπάνε το θέατρο έτσι νιώθουν, γιατί δεν μπορείς να είσαι καλός ηθοποιός και να μην δουλεύεις πολύ, δηλαδή να μην αγαπάς το αντικείμενο σου. 

Κριτικές διαβάζετε;

Ναι όταν ήμουν νέα, τώρα ούτε που με ενδιαφέρουν. 

Σας έχει ενοχλήσει ποτέ κάποια κριτική;

Ναι τότε μας πλήγωναν όταν ήταν αρνητικές, απ'την άλλη βέβαια όταν έγραφαν κάτι καλό νιώθαμε πολύ όμορφα. Τώρα πια για μένα κριτική είναι ο κόσμος όταν με σταματάει στον δρόμο με αγκαλιάζει, με φιλάει και βγάζουμε φωτογραφίες. 

Τα συναισθήματα σας όταν σας σταματάνε στον δρόμο; 

Νιώθω μεγάλη χαρά, ευδαιμονία.

Σας έχουν προτείνει ποτέ να διδάξετε σε κάποια σχολή;

Ναι αρκετές φορές μα είναι κάτι που δεν με ενδιαφέρει, αν και ξέρω πως αν μπω σε μια σχολή μπορώ να βοηθήσω τα νέα παιδιά στο πως να κάνουν έναν ρόλο. 

Σε ποια ηλικία γράψατε το πρώτο σας βιβλίο, και πότε εκδόθηκε;

Εγώ από μικρό παιδί έγραφα, να σκεφθείς ο δάσκαλός μου με σήκωνε στον πίνακα να γράψω έκθεση, τέτοια ευκολία είχα. Μα πρέπει να ήμουν περίπου 25 ετών όταν έβγαλα το "Ερωτικό" το οποίο το πήγα στον Βασίλη Ρώτα και του είπα "δάσκαλε" , εμείς έτσι τους λέγαμε τότε, "δάσκαλε αυτό είναι το πρώτο μου σφάλμα", και μου απάντησε " το πρώτο σφάλμα είναι γλυκό και θα το επαναλάβεις" και είχε απόλυτο δίκιο διότι από τότε έχω βγάλει κανα δεκαριά βιβλία και μάλιστα με βραβεία.



Το πρώτο σας βραβείο σε ποια ηλικία το πήρατε;

Το πρώτο ήταν στο σχολείο, όπου εγώ και οι αδερφές μου ερχόμασταν πρώτες σε βαθμούς και για έδιναν ένα χρηματικό ποσό με το οποίο παίρναμε παπούτσια. Στη συνέχεια έχω πάρει αρκετά που ούτε καν θυμάμαι πόσα. 

Ξεχωρίζετε κάποιο από τα βιβλία σας;

Ναι το "Λειτουργικό για τον Νοέμβρη του 1973" που έγραψα σε γλώσσα Ευαγγελίου, πάρα πολύ ωραίο, και έχει μελοποιηθεί. Είναι δύσκολο άλλα πολύ ωραίο βιβλίο, και νομίζω είναι ότι καλύτερο έχω γράψει μέχρι στιγμής. 

Αγαπημένους συγγραφείς έχετε;

Πάρα πολλούς. Ένας από αυτούς είναι ο Τσέχωφ, άλλα αγαπημένοι μου είναι και πολλοί ποιητές, αρχαίοι άλλα και πιο νέοι, διότι μ'αρέσει πολύ η ποίηση και διαβάζω συχνά.

Υπάρχουν κάποια λόγια και συμβουλές από ανθρώπους που να θυμάστε έντονα;

Η οικογένειά μου μου έχει δώσει πάρα πολλές, όπως και η Νίνα Παπαζαφειροπούλου που ήταν στην πρώτη μου τουρνέ, αυτή καρατερίστα κι εγώ μικρό κοριτσάκι, μου μια φορά μου είπε "Έφη παιδί μου εσύ θα γίνεις διάσημη όταν γίνεις μεγάλη" , και είχε απόλυτο δίκιο. 

Τι πρέπει να έχει ένας ηθοποιός για να πετύχει;

Δεν υπάρχουν κανόνες σε αυτό.

Πώς ήρθε το "Παρά πέντε" στην ζωή σας;

Κοίταξε με την Ειρήνη Κουμαριανού είχαμε παίξει παλαιότερα μαζί και κάναμε και μια ταινία που λεγόταν "Όπα" στην οποία όμως δεν είχαμε μαζί σκηνές άλλα κάποια στιγμή συναντηθήκαμε και μου λέει "Έφη μου εδώ κι εσύ", τότε ανταλλάζουμε τηλέφωνα και το ίδιο καλοκαίρι μου τηλεφωνήσανε για την σειρά. Εγώ όμως δεν ήθελα γιατί είχα κάνει κάποια τηλεοπτικά και καλώς η κακώς δεν με ξαναφωνάζανε, όμως η μικρή μου αδερφή μου λέει "είσαι καλά, πήγαινε". Άλλα κι ο Σταμάτης Πατρώνης που ήταν βοηθός σκηνοθέτη όπως και η Ειρήνη μου λέει "είναι ο ρόλος της ζωής σου" , και πράγματι ήταν ο ρόλος της ζωής μου, ένας ρόλος που με έκανε γνωστή στο πολύ κοινό και με αγάπησε. 



Ήταν κουραστικά τα γυρίσματα; 

Ναι πάρα πολύ. 

Η συνεργασία σας με τον Γιώργο Καπουτζίδη πως ήταν;

Υπέροχη ο Γιώργος ήταν στρατιώτης. Μια φορά θυμάμαι είχε 38 πυρετό και έκανε γύρισμα κανονικά χωρίς να πει κάτι. Όμως και τα άλλα παιδιά ήταν εξαιρετικά. Γενικά ήταν πάρα πολύ πετυχημένη αυτή η συνύπαρξη και κάθε φορά που βλέπαμε το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό. 

Σήμερα πως είναι οι σχέσεις σας μαζί του;

Με τον Γιωργάκη μου ανταλλάζουμε τηλέφωνα συνέχεια, είναι πολύ καλό παιδί και πρόσφατα ξανσυνεργαστήκαμε στην μεταγλώττιση της ταινίας "Γκρίντς" και περάσαμε υπέροχα.

Είχατε κοινά στοιχεία με την Θεοπούλα;

Κοίταξε όλοι οι ηθοποιοί ψάχνουν μέσα στα έγκατα της ψυχής τους να ταιριάζουν με τον ρόλο. Έπειτα βλέπεις και μιμείσαι διάφορα πράγματα, τον άλλον πως περπατάει, πως φέρεται κι άλλα πολλά. 

Υπάρχει κάποια σκηνή που σας δυσκόλεψε;

Ναι, η τελευταία του θανάτου. Ήταν πάρα πολύ δίκοπο μαχαίρι αυτή η σκηνή, και είπα "Έφη η του ύψους η του βάθους" , διάβασα το κείμενο 100 φορές κι όταν ανέβηκα την σκάλα και είδα το φέρετρο μπήκα αμέσως στο πνεύμα. Επίσης ήταν πολύ καλογραμμένο, έπαιζε κι ο Γιώργος εξαιρετικά, κι έτσι η σκηνή βγήκε υπέροχη. 

Θυμάστε κάποιο ευτράπελο από κάποιο γύρισμα;

Στη σκηνή που πετάνε τα χρήματα από το μπαλκόνι και είμαι κάτω εγώ με την Ειρήνη και το κλωτσάω υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι που κοιμόντουσαν στα παγκάκια και μόλις είδαν τα λεφτά ορμήσανε να τα πάρουνε και εμείς τους λέγαμε είναι ψεύτικα, σήριαλ γυρίζουμε.

Βγάλατε χρήματα από την σειρά, γιατί τότε ακουγόταν κάποια τεράστια ποσά για όσους συμμετείχατε σε αυτή;

Εγώ προσωπικά όχι. Ήτανε κάποια χρήματα μα όχι τρελά ποσά. Στη συνέχεια κάναμε κάποιες διαφημίσεις με καλές απολαβές άλλα και πάλι νορμάλ. 

Σας ενοχλεί που ακόμα και σήμερα στον δρόμο ο κόσμος σας φωνάζει Θεοπούλα;

Όχι καλέ, είναι πολύ όμορφο αυτό. 

Ειρήνη Κουμαριανού;

Ο θάνατος της ήταν κάτι αναπάντεχο, είχε ταλαιπωρηθεί πολύ από εγχειρήσεις άλλα δεν περίμενα ότι θα έφευγε. Μάλιστα πάνω στον χρόνο έφυγε και ο σύζυγος της. 



Πέρυσι συμμετείχατε και στην παράσταση "Γοργόνες και μάγκες", τι θυμάστε απ'αυτή τη συνεργασία;

Εγώ έκανα τον ρόλο που στον κινηματογράφο είχε κάνει η αείμνηστη Μαρία Φωκά, και σε μια σκηνή που ο εγγονός μου θα μου έφερνε την νύφη, έλεγα μια ατάκα από το παρά πέντε "ελπίζω να μην είναι κοντή" κι όλο το θέατρο έπεφτε απ'τα γέλια. 

Ήταν μια πολύ ωραία συνεργασία με εκπληκτικά χορευτικά από τον Μάρκο Γιακουμόγλου που είχε κάνει εξαιρετική δουλειά, και πανέμορφα παιδιά με πολύ ωραία κίνηση που τα απέδιδαν μοναδικά. Εκπληκτική όμως ήταν και η Άρτεμης Ματαφιά, μια μεγάλη φωνή και πανέμορφη κοπέλα που μακάρι να έχει ένα λαμπρό μέλλον γιατί το αξίζει. 

Ετοιμάζεται και μια ταινία, ποιο είναι το θέμα της;

Είναι η δεκαετία '40 - '50, αρχικά τι θυμάμαι εγώ σαν παιδί, μεγάλη ύστερα από 50 χρόνια οι άνθρωποι αυτοί και η φιλία που υπήρχε ανάμεσα σε μια χριστιανή και μια εβραιοπούλα οι οποίες ξαναγυρίζουν σε εκείνα τα μέρη και θυμούνται πως ήταν η ζωή και οι αγώνες για την επιβίωση και την αντίσταση. Ένα έργο σημερινό, σύγχρονο άλλα και εποχής. 

Είναι δύσκολος ο κινηματογράφος;

Ναι είναι γιατί στον κινηματογράφο παίζεις αλλιώς, πρέπει να είσαι ο ρόλος δεν τον ερμηνεύεις όπως στην σκηνή που πρέπει να βγει προς τα έξω. Στον κινηματογράφο είναι από μέσα, είναι πολύ διαφορετικό το παίξιμο. 

Τηλεόραση κινηματογράφος η θέατρο, τα ξεχωρίζετε;

Όχι ποτέ, και τα τρία τα αγαπώ εξίσου. 

Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο παιδί που θέλει να ασχοληθεί με την υποκριτική;

Πρώτα πρώτα να μορφωθεί πολύ, και να κοιτάξει να έχει ένα εισόδημα αλλιώς θα πεινάει. Μα αν το ζητάει πολύ η ψυχή του να το ακολουθήσει άλλα να είναι και σκληρός με τον εαυτό του. Αν δει ότι δεν μπορεί να κάνει περισσότερο από τόσο η θα πρέπει να το αφήσει αν θέλει να είναι ο πρώτος η να συνεχίσει σε αυτό το ύψος. 

Τι είναι για σας ζωή;

Πως να το ορίσεις αυτό, χαρά, ευτυχία, ευδαιμονία, και ειδικά όταν είσαι γερός. 



Σας φοβίζει ο θάνατος;

Κοίταξε κανείς δεν θέλει να πεθάνει και με τα βάσανα πάλι, γλυκιά είναι η ζωή. Όλους τους φοβίζει ο θάνατος, θα ήταν ψέμα να πούμε ότι θέλουμε να πεθάνουμε, σε κάποιες άσχημες στιγμές το λέμε άλλα κανείς δεν τον θέλει. 

Τι δεν συγχωρείτε ποτέ;

Την κακία.

Σας έχουν φερθεί ποτέ με αχαριστία;

Ναι αρκετές φορές, άλλα εγώ ξέρεις τι έχω αποφασίσει και κάνω, παίρνω ένα σφουγγάρι και τα σβήνω γιατί δεν μπορώ να έχω μέσα μου πια κακίες. Έτσι τα σβήνω και τα ξεχνώ.

Υπάρχει κάποιο άτομο που θα λέγατε ευχαριστώ;

Πρώτα πρώτα στην Ειρήνη Κουμαριανού και την οικογένεια της, στον Γιωργάκη μου (Καπουτζίδη) στον σκηνοθέτη Αντώνη Αγγελόπουλο άλλα και σε όλη την ομάδα στο "Παρά πέντε". Επίσης στον Φοίβο Ταξιάρχη που δεν με αδίκησε ποτέ και προπαντώς σε ανθρώπους που με αγαπούσαν  και με στήριζαν όταν παίζαμε στο Αγρίνιο. Γενικά πάρα πολλούς ανθρώπους που μπορώ να τους ευχαριστήσω και να τους θυμάμαι με ευγνωμοσύνη και αγάπη πάντα. 

Πώς περνάτε τον ελεύθερο χρόνο σας;

Εξαρτάται. Διαβάζω κάποιο βιβλίο ή πηγαίνω έναν όμορφο περίπατο για να ηρεμώ. 

Φέτος που μπορούμε να σας δούμε;

Φέτος για τρίτη φορά κάνω την "Σονάτα του Σεληνόφωτος" μαζί με τον Νίκο Κατράκη στο "Από μηχανής" θέατρο, κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

Και τι σας δίνει τόση πολύ ζωντάνια;

Το ότι αγαπώ πάρα πολύ το αντικείμενο κι όσο είμαστε ζωντανοί έχω να πω κι άλλα πράγματα.
Από το Blogger.