Header Ads

Συνέντευξη This Is Just Life στον Χρήστο Κωνσταντίνου | Λάζαρος Βασιλείου: "Ο έρωτας είναι η κινητήριος δύναμη, ένα πολύ όμορφο συναίσθημα που μπορεί να λειτουργήσει πάνω σου από ευεργετικά έως καταστροφικά"




Ο ταλαντούχος ηθοποιός Λάζαρος Βασιλείου, μιλά στον Χρήστο Κωνσταντίνου και στο thisisjustlife.gr και αποκαλύπτει πτυχές τις προσωπικότητας και της καθημερινότητάς του, ενώ παράλληλα σχολιάζει το θέατρο και την τηλεόραση στη ζωή του...



Σε ποια ηλικία  ξεκίνησες να ασχολείσαι με την υποκριτική;

Στα 19 με 20 όταν πήγα για πρώτη φορά στο Θέατρο των αλλαγών  είχα παρακολουθήσει μαθήματα με τον Ευδόκιμο Τσολακίδη, την Φιλαρέτη Κομνηνού και τον Κώστα Μπερικόπουλο.  Μένοντας  εκεί δύο χρόνια πήρα την απόφαση να πάω στην Δραματική σχολή της Μαίρης Βογιατζή Τράγκα, απ' όπου κι αποφοίτησα. 

Πότε ήταν η πρώτη φορά που έπαιξες σε θεατρική παράσταση ως επαγγελματίας ηθοποιός;

Ήταν σε ένα αρκετά απαιτητικό έργο το "Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα" του Λουίτζι Πιραντέλο. Εγώ ερμήνευα τον ρόλο του γιου κι αν θυμάμαι καλά ήταν στο χώρο Τέχνης Ασωμάτων και ήμουν δευτεροετής στη σχολή. 

Από πού είσαι; 

Κεφαλλονιά γέννημα θρέμα.

Και Αθήνα πότε ήρθες; 

18 ετών για να σπουδάσω διοίκηση επιχειρήσεων. 

Θέατρο πότε πρωτοείδες;

Όταν το σχολείο μας φρόντιζε να μας πηγαίνει θέατρο εγώ με την σειρά μου φρόντιζα να κάνω κοπάνα για να πάω για καφέ η μπιλιάρδο. Η πρώτη φορά ήρθε όταν με έβαλαν σε επιτήρηση για να μην το ξανακάνω οπότε και με πήγαν αναγκαστικά. Δεν θυμάμαι το έργο, θυμάμαι όμως πως για κάποιο λόγο ζήλευα τα παιδιά που ήταν στη σκηνή. Πάντως δεν ήμουν το παιδί  που παρακολουθούσε θέατρο η έλεγε πως θέλει να γίνει ηθοποιός.

Ασχολήθηκες όμως και με τον αθλητισμό;

Ναι από μικρή ηλικία είχα έντονη ενασχόληση με τον αθλητισμό κι ως μαθητής αθλητικού γυμνασίου έκανα στίβο και άλμα εις ύψος. Γενικότερα όλα μου τα παιδικά χρόνια ήταν συνυφασμένα με τον αθλητισμό και ίσως γι'αυτό δεν μου περνούσε  απ'το μυαλό πως θα γίνω κάτι άλλο πέρα από αθλητής. Όμως σε μια τελευταία μου διάκριση αισθάνθηκα ότι δεν έχω να πάρω κάτι άλλο από αυτόν, δεν με γέμιζε πια. Παρόλα αυτά ο αθλητισμός είναι αγαπημένο χόμπι και τρόπος ζωής για μένα. 

Πόσο χρονών είσαι τώρα;

31 

Τηλεοπτικά η πρώτη σου δουλειά πότε ήταν;

Η πρώτη επαφή με κάμερα ήταν στην ηλικία των 19  όταν είπα μια ατάκα στην σειρά του Mega  "Ίχνη" πριν πάω στη σχολή των αλλαγών και θυμάμαι χαρακτηριστικά τον σκηνοθέτη Βασίλη Τσελεμέγκο, να φωνάζει πολύ κι εγώ να φοβάμαι μήπως την πω λάθος Στην συνέχεια έκανα 4 επεισόδια στα "Μαύρα Μεσάνυχτα" του Πάνου Κοκκινόπουλου. Όμως η  πρώτη φορά που ουσιαστικά πήρα ρόλο ήταν στην "Δικαίωση" του Δημήτρη Αρβανίτη και ήταν τότε που άρχιζε σιγά σιγά να με κοιτάζει ο κόσμος στον δρόμο.



Πως αισθανόσουν  τότε, σε αναγνώριζαν στο δρόμο;

Τις πρώτες μέρες δεν έπαιρνα χαμπάρι και πολλές φορές μάλιστα αναρωτιόμουν μήπως έχω κάτι στο πρόσωπο μου. Παράλληλα εκείνη την περίοδο δούλευα ως υπεύθυνος σε ένα νυχτερινό μαγαζί κι ο κόσμος ερχόταν και μου έκανε ερωτήσεις του τύπου αν είμαι εγώ αυτός που παίζει εκεί κτλ. Οπότε όλο αυτό άρχιζε να γίνετε σταδιακά και συνεχίστηκε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό με τα  "Δίδυμα Φεγγάρια" όπου και είχα αρκετά  μεγαλύτερο ρόλο. 

Ένιωσες ποτέ να καβαλάς το καλάμι;

Να καβαλήσω καλάμι με την έννοια του ότι  κάποιος είμαι όχι, ίσα ίσα  με απωθεί αφάνταστα η έπαρση. Άλλα προφανώς και μου φάνηκε περίεργο και πρωτόγνωρο το να προχωράς στον δρόμο για καφέ  και να βγάζεις φωτογραφίες ή να μιλάς συνέχεια με τον κόσμο ειδικά σε περίοδο που κάνεις τηλεόραση και είναι πιο έντονο όλο αυτό . 

Υποκριτικά ποιοι ρόλοι σε ιντριγκάρουν;

Οτιδήποτε είναι πιο μακριά από μένα.   Όπως ο ρόλος του κακού που ήταν μια πολύ καλή τηλεοπτική εμπειρία καθώς είναι το άκρως αντίθετο από την προσωπικότητα μου. 

Τι σου έχει μείνει από αυτόν τον ρόλο;

Με τον Δημήτρη στα "Δίδυμα φεγγάρια" κατάλαβα ότι ο κόσμος ταυτίζεται με τους ήρωες σε μεγάλο βαθμό κι εγώ για να φτάσω στο σημείο να πάρω την αποδοχή  χρειάστηκε να διανύσω τη διπλή απόσταση  για να μπορέσω να ακούσω ένα σχόλιο του τύπου (για να με έχεις κάνει να σε αντιπαθώ τόσο πολύ στη σειρά φαντάζομαι είσαι καλός ηθοποιός). Ένας  ηθοποιός όταν παίζει το αδικημένο παλικάρι που του έκλεψαν την γυναίκα κι ούτω καθεξής γίνετε αμέσως αποδεκτός από  το κοινό σε σύγκριση με έναν κακό χαρακτήρα..



Σε έχουν βοηθήσει αυτοί οι ρόλοι να διορθώσεις πράγματα πάνω στον χαρακτήρα σου;

Ναι το θέατρο  και η υποκριτική γενικότερα είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία, γιατί από την στιγμή που μπαίνεις στην διαδικασία να παίξεις, μπαίνεις και στην διαδικασία να σκεφτείς. Το θέατρο αλλάζει εντελώς την αντίληψη σου, και είμαι τυχερός που μπόρεσα και πήρα θεατρική παιδεία γιατί ήμουν εντελώς διαφορετικός άνθρωπος πριν μπω κι αποκτήσω πρόσβαση στη γνώση σε σχέση με τώρα. Γενικότερα  νομίζω αν δεν είχα ασχοληθεί με την υποκριτική θα ήμουν πιο μονοδιάστατος,  και θα πίστευα πως όλα περιστρέφονται γύρω από μένα. Στην ουσία μπαίνοντας σε όλο αυτό  κατάλαβα πόσο μικρός είμαι. 

Ποιο είναι το πρώτο κείμενο που διάβασες;

Οι Δαίμονες του Λαρς Νόρεν... 

Τηλεόραση ή θέατρο;

Σινεμά

Έχεις κάνει σινεμά;

Όχι όσο θα ήθελα, έχω κάνει  μόνο τρεις ταινίες μικρού μήκους.

Οπότε θέατρο, σινεμά ή τηλεόραση;

Απλά  αλλάζει ο τρόπος προσέγγισης. Αν όμως τα έβαζα σε μια σειρά θα ήταν θέατρο, σινεμά, τηλεόραση.

Ο χώρος της τηλεόρασης είναι όπως  πίστευες  πως ήταν πριν μπεις;

Συνήθως για όλα πιο πριν έχουμε  μια εικόνα αν και πλέον έχω σταματήσει να το κάνω αυτό για να μην μου ξινίζει μετά.  Τον χώρο αυτόν τον είχα στο μυαλό μου σαν κάτι πολύπλοκο, πιο δύσκολο  η και πιο σπουδαίο αν θες. Άλλα τελικά είναι αυτό που κάνω εγώ κάποιες φορές στο κεφάλι μου, τα κάνω  3d ενώ στην ουσία είναι πιο απλά. Έτσι και η τηλεόραση...

Θα έφευγες από την Ελλάδα;

Ναι άνετα. 

Όταν έχεις χρόνο τι αγαπάς πολύ να κάνεις;

Μια μέρα που θα την είχα όλη δική μου θα ήταν  γυμναστική το πρωί, να βρεθώ για λίγο στη θάλασσα, να δω τους φίλους και το βράδυ να διαβάσω ένα βιβλίο η να δω μια καλή ταινία πριν πέσω για ύπνο. 

Τι σου αρέσει να διαβάζεις;

Τα τελευταία χρόνια έχω σταματήσει να ψιλοδιαβάζω θεατρικά βιβλία και επιλέγω ψυχολογίας. Έχω ξεκοκαλίσει  τον  Horhe Bukai και τον Eckhart Tolle. 



Άλλοι αγαπημένοι σου συγγραφείς;

Ο' Νηλ, Μάρτιν Μακ Ντόνα.

Ποια είναι η σχέση σου με τη θάλασσα;

Tην λατρεύω όπως σου είπα και πριν γιατί  έχω γεννηθεί και μεγαλώσει στη Κεφαλλονιά  οπότε είχα εύκολη πρόσβαση.  Οπότε σε περιόδους που είμαι αγχωμένος θα  την αναζητήσω  είτε για να βουτήξω είτε για να την χαζέψω με τις ώρες. 

Ποιο είδος θεάτρου θεωρείς πιο δύσκολο; 

Το αρχαίο δράμα.

Μπαίνοντας στη σχολή τί στόχους είχες;

Είχαν προηγηθεί δύο χρόνια στο θέατρο των αλλαγών οπότε ήταν πολύ ξεκάθαροι οι στόχοι μου, να πάρω θεατρική παιδεία και να γίνω ηθοποιός. 

Τι σου είπαν οι δικοί σου όταν τους ανακοίνωσες πως θες να γίνεις ηθοποιός;

Δεν μου φέρανε καμιά αντίρρηση. Η μάνα πιστεύω πως μέσα της λίγο πολύ περίμενε μια τέτοια κίνηση.  Αλλά μου τόνισαν ότι πρέπει να είμαι υπεύθυνος των πράξεων μου και να στηρίζω τις επιλογές μου.  

Και πως ένιωσαν οι γονείς σου όταν σε είδαν πρώτη φορά στη σκηνή;

Μμμ μεγάλη κουβέντα, στο θέατρο μέχρι στιγμής δεν με έχει δει κανείς από τους δύο, με έχει δει όλη η υπόλοιπη οικογένεια εκτός από αυτούς και τον αδερφό μου.  Τα πρώτα χρόνια δεν τους άφηνα εγώ γιατί με άγχωνε πολύ,  και κάθε φορά που έπαιζα σε μια παράσταση και μπορούσαν οι γονείς μου να κατέβουν Αθήνα, έκανα τα πάντα για να τους αποτρέψω.  Μέχρι και η γιαγιά μου με έχει δει μα όχι αυτοί. Φαντάζομαι κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό. 

Όταν σε πρωτοείδαν στη τηλεόραση;

Νομίζω ήταν περήφανοι και  η μάνα μου  χείμαρρος μου έλεγε τι της άρεσε και τι όχι.  Γενικά κατά καιρούς  μου ασκούσε  και μου ασκεί ακόμα κριτική. Κάτι που ο πατέρας μου το κάνει μόνο αν του το ζητήσω. 

Η γιαγιά σου τι σου είπε;

Η γιαγιά μου θυμάμαι χειροκροτούσε σε όλη την παράσταση όλη την ώραν και  εγώ είχα αμηχανία. 

Εσύ βλέπεις τον εαυτό σου;

Προσπαθώ να το αποφεύγω όσο μπορώ. Συνήθως βλέπω μόνο στην αρχή κάθε δουλειάς για να έχω μια γενική εικόνα και μια αίσθηση για το πως βγαίνει ο ρόλος η αν έχω κάποια αμφιβολία για μένα σε κάποια σκηνή από το γύρισμα τότε σίγουρα θα την δω για να δω πως βγήκε. Άλλα σε γενικές γραμμές με τσαντίζει πολύ να με βλέπω γιατί εστιάζω σε πράγματα και κινήσεις που κάνω και δεν μ'αρέσω καθόλου.

Θα σε δούμε κάπου φέτος;

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε μαζί με τον κολλητό μου και τον Ορέστη Τρίκα ετοιμάζουμε με έντονους ρυθμούς ένα από τα πιο τρομακτικά Escape rooms της Αθήνας.  Το κάνουμε με πολύ αγάπη, κόπο και άγχος δημιουργικό, κι όπως όλα  δείχνουν στις γιορτές θα είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε . Όσο για τα καλλιτεχνικά ποιος ξέρει, ίσως από τον Ιανουάριο και μετά να με βλέπετε συνέχεια.   



Παιδικό θέατρο θα έκανες; 

Αν και το θεωρώ πολύ δύσκολο είδος ναι θα έκανα. 

Έργα που θα' θελες να παίξεις;

Ο πουπουλένιος, Gagarin way και σίγουρα το ένα καπέλο γεμάτο βροχή. Θέλω να υποδυθώ τον γιο, τον Τζόνι.

Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει πάνω στον χαρακτήρα σου;

Η αναβλητικότητα και η έλλειψη υπομονής είναι δύο πράγματα που τα έχω πληρώσει αρκετά μέχρι τώρα στη ζωή μου άλλα δεν με φοβίζουν. Τα έχω αντιμετωπίσει και νομίζω έχω κάνει κάποια βήματα προόδου. Υπάρχουν όμως άλλα πράγματα που με φοβίζουν όπως ο χρόνος που περνάει απίστευτα γρήγορα και φοβάμαι ότι δεν θα προλάβω να κάνω όσα θέλω στη ζωή μου. 

Χωρίς τι δεν μπορείς να ζήσεις;

Χωρίς χρήματα αποδεδειγμένα μπορώ να ζήσω. Άλλα χωρίς φίλους η ζωή μου θα ήταν μεγάλο πλήγμα. Γιατί υπάρχει ένα πράγμα που θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό εκτός από τα φυσιολογικά όπως είναι η υγεία μας, είναι ότι έχω καλούς κι αληθινούς φίλους. Σε αυτό είμαι πραγματικά τυχερός. 

Τι ρόλο παίζει ο έρωτας στην ζωή σου;

Ο έρωτας είναι η κινητήριος δύναμη, ένα  πολύ όμορφο συναίσθημα που μπορεί να λειτουργήσει πάνω σου από ευεργετικά έως καταστροφικά. Αισθάνομαι ευτυχισμένος και τυχερός που το έχω ζήσει, άλλα  το αν και πότε θα το ξαναζήσω άλλα και σε τι βαθμό δεν το ξέρω.

Πόσες φορές έχεις ερωτευθεί αληθινά; 

Χμμμ δυόμιση φορές;

Δηλαδή; 

Την μισή ακόμα την ψάχνω, ήταν έρωτας; ενθουσιασμός; Δεν ξέρω, μα σίγουρα ήταν κάτι που τελικά δεν  ολοκληρώθηκε. 

Τι είναι αυτό που μπορεί να σε ρίξει ψυχολογικά άλλα και να σε ανεβάσει;

Φαντάζομαι πολλά πράγματα δεν ξέρω, αυτό που ξέρω είναι ότι μπορεί αν πέφτω η ακόμη και να πιάσω πάτο όπως όλοι μας, άλλα ένα πρωί θα σηκωθώ σαν να μην έχει γίνει τίποτα και ίσως να είμαι καλύτερα από πριν. Μπορεί να κάνω πράγματα που με χαλαρώνουν, άλλα κυρίως εγώ ο ίδιος βοηθάω τον εαυτό μου.

Έχεις πέσει στα πατώματα για έναν έρωτα;

Προφανώς  όποιος λέει πως δεν το έχει κάνει θα λέει ψέμματα. 

Χυλόπιτα έχεις φάει; 

Εννοείται. Ποιος δεν έχει φάει;

Πότε έφαγες τελευταία φορά χυλόπιτα;

Πιτσιρικάς έτρωγα πιο συχνά, μεγαλώνοντας όχι τόσο. Νομίζω πριν δέκα μέρες... 

Με ποιες δυο τρεις λέξεις θα περιέγραφες τον  εαυτό σου;

Ευαίσθητος, ελεύθερος  και ονειροπόλος.

Ελεύθερος με ποια έννοια;

Ως άνθρωπο, ως ψυχή και γενικότερα ως προσωπικότητα. 

Πότε ήταν η τελευταία φορά που είπες ευχαριστώ και σ'αγαπώ;

Τους ανθρώπους που αγαπώ επειδή είναι λίγοι φροντίζω να τους το λέω συνέχεια. Ούτως ή άλλος η ζωή είναι μικρή και  καθόλου δεδομένη. Ευχαριστώ είπα  ένα μεγάλο πριν 4 μέρες για έναν σημαντικό λόγο. Και πριν δύο λεπτά όπως άκουσες στο τηλέφωνο στον κολλητό μου γιατί με γλίτωσε από αγκαρία. 

Τι μπορεί να σε κάνει να χαμογελάς;

Απλά πράγματα, ένα βλέμμα, η θάλασσα, μια βόλτα με την μηχανή. 

Τι ευχή θα έδινες στον εαυτό σου για το μέλλον; 

Να είμαι υγιής σωματικά και ψυχικά γιατί αν έχω αυτά τα δύο τότε μπορώ να καταφέρω τα πάντα.

Από το Blogger.