Header Ads

Συνέντευξη This Is Just Life στον Χρήστο Κωνσταντίνου | Calliope Karvounis: "Είναι συχνό φαινόμενο πια η αχαριστία. Θέλουν να σε αρπάξουν να κάνουν τη δουλειά τους και μετά να σε σβήσουν"



Η διάσημη φωτογράφος Calliope Karvounis μιλά στον Χρήστο Κωνσταντίνου και στο thisisjustlife.gr για τη ζωή της στη Νέα Υόρκη, στην Ελλάδα, την φωτογραφία και την μόδα...


Πώς πήρατε την απόφαση τότε να φύγετε στο εξωτερικό;

Από μικρή ήθελα να φύγω, δεν με χωρούσε ο τόπος , γιατί είχα όνειρα κι έβλεπα πως η Ελλάδα είναι πολύ επαρχία. Ήμουν παιδί δημιουργικό με καλλιτεχνική φύση που δεν με χώραγε ο τόπος και ήθελα πάντα να φύγω να κάνω πράγματα. Στη συνέχεια η ζωή  από μόνη της μου έδειξε τον δρόμο, δεν είναι ότι σκεφτόμουν θα πάω εκεί θα κάνω εκείνο θα κάνω το άλλο. 

Η φωτογραφία πως μπήκε στη ζωή σας; 

Από μικρή έπαιρνα την φωτογραφική του μπαμπά μου, στόλιζα τις φίλες μου και τις φωτογράφιζα. Το ταλέντο είναι κάτι έμφυτο που το'χεις ή δεν το'χεις από παιδί. 

Και πως αισθανόσασταν που αποτυπώνατε εικόνες;

Ωραία. Γιατί έκανα και κάνω ακόμα αυτό που μου αρέσει. Ο κάθε άνθρωπος που εκφράζει την δημιουργικότητά του εκείνη τη στιγμή αισθάνεται πολύ ωραία γιατί είναι σε συντονία με τον ανώτερο εαυτό του. Αυτό είναι η δημιουργία, η σύνδεση με το Θείο, γι'αυτό ο πραγματικός καλλιτέχνης αισθάνεται ευτυχία όταν δημιουργεί. Αυτό τον γεμίζει.

Αντιμετωπίσατε δυσκολίες στην Νέα Υόρκη η στο Μιλάνο;

Ναι όπως όλοι οι άνθρωποι, όμως άλλοι άνθρωποι είναι δύσκολοι, άλλοι άνθρωποι είναι εύκολοι, ενώ άλλοι σου βάζουν εμπόδια γιατί έχουν δικιά τους ατζέντα η φθόνο, κι άλλοι σου ανοίγουν τις πόρτες γιατί βλέπουν κάτι που τους αρέσει. Έξω όμως υπάρχει μια αξιοκρατία κι αυτή εμένα μου έδωσε την ευκαιρία να δημιουργήσω την καριέρα που δημιούργησα και να κάνω πράγματα που με εξέφραζαν και με ικανοποιούσαν και τα οποία στην Ελλάδα δεν θα μπορούσα να τα κάνω γιατί η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της, δεν υπάρχει ορίζοντας για κανέναν. Αυτό φυσικά το ξέρουμε όλοι δεν είναι κάτι καινούργιο.

Υπάρχουν άτομα που σας βοήθησαν;

Όχι κανένας δεν με βοήθησε στη ζωή μου, κανένας απολύτως. Και δεν έχω ανάγκη να με βοηθήσει, με βοηθάει το ίδιο μου το ταλέντο και είναι αρκετό. Ο άνθρωπος που πιστεύει στον εαυτό του, που έχει δηλαδή ένα περιεχόμενο μέσα του και έχει κάτι να δώσει δεν πάει να ακουμπήσει σε πατερίτσες. Άλλωστε όπως προείπα ο άλλος έξω βλέπει ποιος είσαι. Αξιοκρατία.

Η επιτυχία σας άλλαξε καθόλου;

Όχι καλέ αυτά είναι βλακείες για ψώνια και κομπλεξικούς. Η επιτυχία σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, για μένα τουλάχιστον μιλάω δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι τα ψώνια. Εμένα με έκανε καλύτερο άνθρωπο γιατί λειτουργώ σε συντονία με τον εαυτό μου όπως είπα, και εκτός αυτού όταν είσαι άνθρωπος ευχαριστημένος με αυτά που κάνεις είσαι και καλύτερος προς τα έξω. Λοιπόν όταν κάτι με εκφράζει γιατί να είμαι ψηλομύτα, φαντασμένη και να κάνω την σπουδαία, αυτά τα κάνουν οι κομπλεξικοί που στην πραγματικότητα δεν πιστεύουν στον εαυτό τους και πάντα προσπαθούν να αποδείξουν κάτι η έχουν καβαλήσει το καλάμι. Αυτά είναι βλακείες για βλάκες, δεν μπορώ ανθρωποειδή, δεν είναι άνθρωποι αυτοί, ανόητοι είναι, εγώ ποτέ δεν αισθάνθηκα έτσι. Ίσα ίσα όσο προχωράω πιο ταπεινή αισθάνομαι.

Βοηθάτε τα νέα παιδιά;

Πάρα πολύ, το πρώτο πράγμα που κάνω, ειδικά εδώ στην Ελλάδα. Το σπουδαιότερο λειτούργημα για έναν ώριμο άνθρωπο που έχει κάνει μια πορεία είναι να δώσει τα φώτα του ,και τη σκυτάλη στους επόμενους, να βοηθήσει, να ανοίξει πόρτες. Εγώ συστήνω, βοηθάω, νουθετώ, τους μαθαίνω για την φωτογραφία, την τέχνη, τη μόδα την ιστορία για την ζωή την ίδια. Έχω μαζέψει πολλά παιδιά που στηρίζω και τους έχω ανοίξει δρόμους κι όλο αυτό εμένα μου δίνει μια ικανοποίηση και μια χαρά. Έτσι είναι το σωστό, δεν πρέπει να είμαστε στείροι άνθρωποι, γιατί ο πραγματικά δημιουργικός άνθρωπος είναι πλούσιος εσωτερικά και επειδή το ξέρει δίνει, δεν φοβάται. Επιβάλλεται.



Σας έχουν φερθεί ποτέ με αχαριστία;

Πάρα πολύ. Δεν έχει σημασία αυτό. Το 90% των ανθρώπων που ξέρω και τους οποίους έχω στηρίξει με πολύ αγάπη, πολλοί φίλοι και γενικά πολλοί άνθρωποι. Βεβαίως με έχει στεναχωρήσει από τη μια, άλλα από την άλλη το έχω φιλοσοφήσει κι έχω πει εντάξει το κάνω γιατί μ'αρέσει δεν περιμένω τίποτα. Αυτό είναι δικό τους το πρόβλημα ας κάνουν ότι θέλουν, είναι συχνό φαινόμενο πια η αχαριστία. Θέλουν να σε αρπάξουν να κάνουν τη δουλειά τους και μετά να σε σβήσουν...κοινώς αρπακτικά. 

Επώνυμα η ανώνυμα άτομα;

Όλων των ειδών.

Έχετε νιώσει ποτέ πως κάποιοι σας μιλάνε μόνο και μόνο επειδή είστε η Καλλιόπη η διάσημη φωτογράφος;

Ναι πάρα πολύ.

Το καταλαβαίνετε απ'την αρχή;

Όλα τα πιάνει η κεραία, δεν αφήνει τίποτα. Φυσικά όταν ήμουν πιο νέα ίσως αργούσα να καταλάβω, άλλα τώρα πια ξέρω τα πάντα, διαβάζω τους ανθρώπους είναι πολύ πιο εύκολο και ξέρω να προστατεύομαι άλλα μέχρι ένα σημείο, έχω μάθει πως να αντιμετωπίσω την κάθε κατάσταση γιατί καταλαβαίνω ποιος είναι ειλικρινής και σωστός και ποιος αρπακτικό και συμφεροντολόγος.

Ποια συνεργασία και ποιο άτομο δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

Σε μια τέτοια μεγάλη πορεία είναι πάρα πολλά τα άτομα, όχι μόνο ένα. Την Franka Sozzani που ήταν διευθύντρια της Ιταλικής Voque για 28 χρόνια, δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Αυτή η γυναίκα μου άνοιξε μια πόρτα, την πόρτα της Ιταλικής Vogue, την θυμάμαι με ιδιαίτερη αγάπη, ήταν μια τεραστίου μεγέθους γυναίκα , ένας μύθος  στη μόδα που πίστεψε σε μένα. Την γνώρισα κάπου τυχαία, και είδε κάτι αλλιώς δεν θα το έκανε, έτσι με κάλεσε στο γραφείο της κι εκεί άνοιξαν οι πόρτες, τώρα θα μου πείτε α να κάποιος σε βοήθησε είσαι τυχερή, μα δεν είναι ότι με βοήθησε αυτή, απλά είδε κάτι και με κάλεσε γιατί κι αυτή χρειαζόταν ανθρώπους που έχουν ταλέντο, όπως κι εγώ χρειαζόμουν να εκφραστώ σε αυτό που κάνω. Άλλα αυτή η γυναίκα επειδή είχε πολύ φως και ήταν μορφωμένη ήξερε να αξιολογήσει, δηλαδή δεν φοβόταν να σου δώσει την αξία που έπρεπε. Έτσι είναι αυτού του μεγέθους οι άνθρωποι, δεν είναι κομπλεξικοί. 

Πως ήταν για μια τόσο νέα κοπέλα να δουλεύει στην Ιταλική Vogue;

Όταν είσαι τόσο μικρός δεν κάθεσαι να σκέφτεσαι είναι Vogue, διότι υπάρχει ο νεανικός ενθουσιασμός και η αθωότητα, οπότε απ'τη μια χαίρεσαι που το κάνεις μα απ'την άλλη για ένα κοριτσάκι ήταν δύσκολο ψυχολογικά να είναι μόνο σε μια ξένη χώρα με πάρα πολύ αυστηρό κλίμα, και μια γυναίκα σκληρή σαν την Sozzani. Εγώ όμως δεν το έβαζα κάτω γιατί καταλάβαινα ότι είχα την τύχη να είμαι μέσα σε μια κατάσταση υψηλού επιπέδου, αυτό που έψαχνα πάντα στη ζωή μου, το άριστο, την ποιότητα, όχι το βολεματάκι που όλοι επιζητούν, αυτά σκοτώνουν.



Το 2009 αποκτήσατε τις κόρες σας, πόσο σας άλλαξε η μητρότητα;

Με άλλαξε στο ότι τα παιδιά μου γίνανε η προτεραιότητα μου. Αυτό έχει την μεγαλύτερη σημασία πάνω απ'όλους κι απ'όλα, ακόμα κι απ'τον ίδιο μου τον και πάνω απ'την τέχνη μου μπήκαν αυτά. Γιατί το να 'σαι γονιός είναι λειτούργημα και καθήκον, δεν είναι άντε έτσι το κάνουμε κι ότι γίνει. 

Ασχολείστε πολύ μαζί τους;

Ναι, τα έχω πάντα κοντά μου. 

Είστε αυστηρή;

Όχι γιατί ούτε και η μητέρα μου ήταν μαζί μου. Δεν μου αρέσει το αυστηρό γενικά, δημιουργεί φόβους. Μα θα τους πω κι όχι θα τους πω και ναι. Τα αγαπώ πολύ τα παιδιά μου, περνάμε ωραίες στιγμές μαζί, και στις διακοπές  πάντα θα τα πάρουμε μαζί, είναι μέρος τους εαυτού μας , της ζωής μας, της καθημερινότητας μας. Είμαστε πάντα δίπλα τους. Αυτό κάνει ο γονιός, δείχνει τον δρόμο αγαπάει, στηρίζει. Ούτε αυστηρή χρειάζεται να μαι, ούτε χύμα και να τα αφήνω να κάνουν ότι θέλουν. Παν μέτρον άριστον.

Ποια έχει τον χαρακτήρα σας;

Και οι δύο μα πιο πολύ η πρώτη, αυτή που βγήκε με ένα λεπτό διαφορά, είναι ίδια εγώ, δυναμική. Ενώ η άλλη στον μπαμπά της, διπλωματική.

Πώς νιώσατε την πρώτη φορά που σας φώναξαν μαμά;

Δεν υπάρχει πιο ωραία λέξη, μ'αρέσει πολύ, ήθελα πολλά χρόνια να την ακούσω. Εγώ τα παιδιά μου τα έκανα μεγάλη σε ηλικία γιατί είχα καριέρα και δεν προλάβαινα άλλα και επειδή δεν έτυχε. Πάντα όμως τα λαχταρούσα, κι όταν ήρθαν το εκτίμησα πάρα πολύ.

Θα μπαίνατε στην διαδικασία να υιοθετήσετε;

Ναι φυσικά. Εγώ αγαπώ όλα τα παιδιά.

Δηλαδή είστε υπέρ της υιοθεσίας;

Ούτε υπέρ ούτε κατά. Εξαρτάται πάντα από τις περιστάσεις, γιατί να μην βοηθήσουμε παιδάκια που είναι παρατημένα και μόνα. Εγώ όλα τα παιδιά τα αγαπάω, και ειδικά από τη στιγμή που γέννησα ακόμα πιο πολύ, είναι τόσο αθώα. Θα υιοθετούσα και τώρα δεν έχω πρόβλημα άλλα λόγω περιστάσεων δεν γίνετε. 

Λίγα χρόνια πριν κληθήκατε να αντιμετωπίσετε κι ένα πρόβλημα υγείας, πως το αντιμετωπίσατε αυτό;

Μια χαρά, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή. Με ηρεμία, δυναμισμό, θάρρος και φιλοσοφία. Δεν φοβήθηκα και γενικά δεν φοβάμαι τίποτα, έκανα αυτά που έπρεπε χωρίς να κάθομαι να τα αναλύω. Κάνεις ότι έχεις να κάνεις και λες δόξα το Θεό.

Πιστεύετε στον Θεό;

Φυσικά πιστεύω. Αλίμονο! Είναι δυνατόν; Πώς έχουμε δημιουργηθεί; Όμως ο καθένας τον Θεό τον αντιλαμβάνεται ανάλογα με την ανάπτυξη του, άλλοι βλέπουν έναν Θεό στα συννεφάκια, κι άλλοι τον βλέπουν μέσα τους, ενώ άλλοι στη φύση, στα πουλιά στα ζώα, στα παιδάκια και δεν έχει σημασία που αλλού. Σημασία έχει να υπάρχει μέσα μας μια πνευματική υπόσταση που να  μας συνδέει με το Θείο, αυτό είναι το πιο βασικό. Το έχουν πει και οι αρχαίοι Έλληνες, οι πρόγονοι μας, άλλα το έχουν πει κι  άνθρωποι σπουδαίοι, δάσκαλοι μεγάλοι. Εγώ όταν ακούω τις βλακείες του τύπου είμαι Άθεος, μου έρχεται να γελάσω. Άθεοι είναι αυτοί που μπερδεύουν τους παπάδες οι οποίοι είναι δημόσιοι υπάλληλοι με το Θείο. Αχ αυτά είναι βλακείες δεν θέλω να τα ακούω.



Έχουμε μόδα στην Ελλάδα η μπορεί να δημιουργήσει μόδα;

Όσο μπορεί να υπάρξει σε μια περιφερειακή χώρα. Όχι βέβαια είναι δυνατόν, μια περιφερειακή χώρα τι να δημιουργήσει, όταν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις. Όλα αυτά θέλουν βιομηχανίες όπως της Ιταλίας, να τα φτιάξει, θέλει γνώση και μεγάλους επενδυτές. Εντάξει υπάρχουνε σχεδιαστές που κάνουνε αρκετά ωραία πράγματα άλλα δεν πάνε πουθενά κι αυτά, και δεν μπορούνε να πάνε παραπάνω να εξελιχθούν γιατί δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συγκυρίες, οπότε πως θα φτιάξει μόδα η Ελλάδα. Οι χώρες που δημιουργούν μόδα ξέρουμε ποιες είναι Μιλάνο, Παρίσι, Νέα Υόρκη και μετά είναι η Αγγλία. Η Ελλάδα ας βάλει πρώτα μυαλό να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να αποκτήσουμε παιδεία και μετά να τα σκεφτούμε όλα αυτά.

Οι επώνυμες Ελληνίδες έχουν στυλ;

Όχι στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία επώνυμη και  γενικά καμία γυναίκα που να ξέρω και να έχει στυλ. Ντύνονται όλες με ένα μπανάλ τρόπο, δηλαδή ούτε ωραία ούτε άσχημα, άλλα το στυλ το πραγματικό όπως εγώ το εννοώ δεν το βλέπω εδώ πέρα αφού είμαστε μια περιφερειακή χώρα. Πως τότε να έχουν στυλ αφού αυτά που μου λέτε, θέλουν ανοιχτούς ορίζοντες, έκθεση σε υψηλότερα περιβάλλοντα, που δεν υπάρχουν εδώ, απλά απορροφούν ότι βλέπουν έξω, τα μπουρδουκλώνουνε και τα φοράνε, πάντα συντηρητικά και χωρίς να έχουν γνώση. Πχ είναι της μόδας αυτό, ας βάλουμε το μπεζ παπούτσι το λουστρίνι με την τακουνάρα. Όχι, δεν μ'αρέσει που το λέω άλλα η Ελληνίδα δεν είναι καλοντυμένη κι ούτε έχει στυλ. Αν δείτε στην Ιταλία πως ντύνονται οι γυναίκες στον δρόμο θα πάθετε πλάκα. Αυτό είναι στυλ.

Ισχύει πως σας έγινε πρόταση φέτος για μια εκπομπή μόδας;

Ναι. Πολλές φορές μου έχουν προτείνει άλλα δεν μου ταιριάζει εμένα αυτό το πράγμα.

Φέτος είχατε;

Ναι για το "My Style Rocks". Όμως εγώ δεν έχω καμία απολύτως σχέση με αυτά. 

Στο εξωτερικό θα το κάνατε;

Μα είναι το ίδιο η Νέα Υόρκη με την Αθήνα; Στην Νέα Υόρκη πρώτα απ'όλα θα πληρώνανε τεράστια ποσά, και μόνο και μόνο γι'αυτό μπορεί να το έκανα, άλλωστε εκεί είναι άλλα τα μεγέθη βλέπεις μια Χάιντι Κλουμ, μια Τζένιφερ Λόπεζ. Τώρα να το κάνω εδώ με τρεις και εξήντα και με χάλια παραγωγή δεν με ενδιαφέρει όχι. Μιλάμε επαρχία VS πρωτεύουσα.

Ποια η άποψη σας για την πολιτική κατάσταση στην χώρα μας;

Εδώ ο καθένας είναι για την πάρτη του, κανένας δεν πονάει αυτόν τον τόπο, όλοι κοιτάνε την καρέκλα και το συμφέρον τους, κι όταν κάποιος κάνει κάτι δεν το κάνει για τον λαό διότι αποδεδειγμένα δεν τους ενδιαφέρει αυτός,

Υπάρχει κάτι που σας φοβίζει;

Ναι, η βλακεία των ανθρώπων, όχι με φοβίζει, με εκνευρίζει. Φοβίες δεν έχω, τι να φοβηθώ, εγώ έχω κατακτήσει τα πάντα μόνη μου, είμαι δυνατός άνθρωπος και τα έχω καλά με τον εαυτό μου. Οι φόβοι είναι για τα ανθρωπάκια και τους αδύναμους. 

Ελλάδα η Ινδία;

Παντού μου αρέσει, εγώ είμαι κοσμοπολίτισσα, δεν μ'αρέσει μόνο το ένα η μόνο το άλλο, και εκείνο και το άλλο και το παρά άλλο. Μου αρέσουν πάρα πολύ τα ταξίδια, η επαφή με άλλους πολιτισμούς, και οι φιλίες με ανθρώπους ανά τον πλανήτη. Μου δίνουν ζωή.

Ποιο μέρος σας έχει μαγέψει από αυτά που έχετε επισκεφθεί;

Πάρα πολλά, εκτός από την Ινδία που έχει έναν τεράστιο και πολύ αρχαίο πολιτισμό, η Αφρική είναι μια καταπληκτική Ήπειρος, που έχει πολλά αριστουργήματα σαν την Κένυα την οποία έχω γυρίσει όλη και είναι το κάτι άλλο. Επίσης και την Ελλάδα την έχω γυρίσει όλη, και την Αμερική , κι όλες τις Ηπείρους. Μια που δεν με γοήτευσε καθόλου ήταν η Κίνα, με απογοήτευσε πολύ σε σύγκριση με την Ιαπωνία που έχει τρομερό ενδιαφέρον και μου άρεσε πάρα πολύ.

Αν δεν μένατε Νέα Υόρκη πού θα θέλατε να μένετε;

Σε καμία.

Έχετε σκεφθεί να επιστρέψετε μόνιμα στην Ελλάδα;

Θα δούμε, βλέποντας και κάνοντας. Έτσι που γίνονται όλα μήπως ξαναφύγω μόνιμα, όχι να ξαναέρθω μόνιμα. Ένα βήμα τη φορά, δεν βάζω στόχους ούτε κάνω όνειρα και προγράμματα.

Με ποιες λέξεις θα περιγράφατε τον εαυτό σας. Πως είστε σαν χαρακτήρας;

Είμαι πάρα πολύ ευαίσθητη, συναισθηματική, καλοπροαίρετη, δυναμική, και όταν λέω κάτι το λέω με ένα τρόπο απόλυτο που μπορεί να μην αρέσει κάποιες φορές, γιατί η αλήθεια κάποιες φορές δεν αρέσει, αρέσει  μόνο το ψέμα, και το χάιδεμα κι όταν πεις σε κάποιον την αλήθεια έτσι μπαμ και κάτω δεν του αρέσει. Εμένα όμως μου αρέσει να την λέω και να μου την λένε. 

Έχετε αληθινούς φίλους;

Ναι έχω πολλούς φίλους, ιδιαίτερα έξω. Αυτό που δεν μ'αρέσει καθόλου σ'αυτή τη χωρά και μου κάνει εντύπωση είναι ένα πράγμα, ότι οι άνθρωποι ζηλεύουν πολύ, αισθάνονται μέσα τους μειονεκτικά, οπότε τους πιάνει μια ζήλεια αφόρητη, κι ένας τεράστιος φθόνος. Εμένα οι πραγματικοί φίλοι που με αγαπάνε και με αγκαλιάζουν είναι όλοι στο εξωτερικό. Είναι πιο άνετοι, πιο καταξιωμένοι, και πιο πολιτισμένοι. Εδώ ξέρω πολύ κόσμο άλλα φίλους δεν έχω πολλούς.

Πιστεύετε στο μάτι;

Φυσικά και πιστεύω γιατί τα έχω ερευνήσει όλα αυτά δεν είναι ότι ξύπνησα και λέω πιστεύω σε εκείνο δε πιστεύω στο άλλο. Όλα αυτά είναι ενέργειες, και γενικά όλα στο σύμπαν είναι ενέργειες.

Την βιογραφία σας έχετε σκεφθεί να την γράψετε;

Τα προσωπικά μου δεν μ'αρέσει να τα μοιράζομαι, θα μπορούσα να γράψω και να γίνει μπεστ σέλερ γιατί έχω πολλά να πω. Άλλα δεν με ενδιαφέρει ούτε να ξέρουν οι άλλοι τι έχω κάνει ούτε έχω να κερδίσω τίποτα. Στην Αμερική ίσως το έκανα γιατί εκεί οι διασημότητες βγάζουν πολλά λεφτά από αυτό. Άλλα από την άλλη εμένα δεν μ'αρέσει να εκτίθεμαι. Είμαι και αιγόκερως και μ'αρέσει να προστατεύω τα πράγματα που είναι δικά μου, που είναι μέσα μου, και θα φύγουν μαζί μου, δεν έχω κανέναν λόγο να τα μοιραστώ για να κάνω σόου με τους διάσημους που έχω δουλέψει. Δεν με ενδιαφέρουν καθόλου ούτε οι διάσημοι ούτε να δείξω τίποτα σε κανέναν. 



Πως πήρατε την απόφαση να ανοίξετε μαγαζί εν μέσω κρίσης;

Σκέφθηκα πως αφού περνάω αρκετό καιρό να ανοίξω κάτι που με αντιπροσωπεύει. Είμαι εγώ, μέρος του εαυτού μου, σαν να πούμε πως έχω μεταφέρει ένα μέρος του σπιτιού μου, της ντουλάπας μου και μ'αρέσει γιατί πάντα μου άρεσε και η μόδα κι αυτό το στυλ. Το κάνω μάλιστα σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη που τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα, δουλεύω και κουράζομαι πολύ για λίγη ανταπόδοση άλλα δεν πειράζει το παλεύω.

Το όνομα Queen Calliope πως προέκυψε;

Όταν ήμουν μικρή και παίζαμε με τα ξαδέρφια μου εγώ έκανα την βασίλισσα, ο ξάδερφος μου που ήμασταν συνομήλικοι ήταν ο βασιλιάς και οι άλλοι ήταν υπήκοοί μας. Κι έτσι το ονόμασα "Queen Calliope" γιατί δεν το έχω ξεχάσει βέβαια, και δεύτερον σαν αρχέτυπο μου αρέσει πάρα πολύ ο τύπος της βασίλισσας, τα παραμύθια τι έχουνε μέσα, βασιλιάδες , βασίλισσες, πρίγκιπες, πριγκίπισσες γιατί υπάρχει λόγος. Δεν είναι τυχαίο, ας το σκεφθεί ο καθένας αυτό που είπα να καταλάβει τι εννοώ, αντί να κάθεται να σκέφτεται βλακείες του τύπου μα αυτοί δεν δουλεύουνε μας τρώνε τα λεφτά, αυτά είναι χαζομάρες, είναι αρχέτυπα υψηλού κραδασμού που συνδέονται με την ψυχή μας και μας δείχνουν μερικά πράγματα, μας δείχνουν το υψηλότερο επίπεδο, τη μεγάλη μητέρα, η μητέρα που αγκαλιάζει τα παιδιά της, η μεγάλη μητέρα είναι η βασίλισσα, αυτά είναι αρχέτυπα.



Σας ενοχλεί ο χρόνος που περνάει;

Με ενοχλεί, δεν χαίρομαι που μεγαλώνω, όταν βλέπω τον εαυτό στον καθρέφτη δεν λέω τι ωραία που είσαι, λέω ωχ απ'τη μια, κι απ'την άλλη λέω πως είναι μέρος της ζωής. Δεν υπάρχει άνθρωπος που μεγαλώνει ,που δεν πεθαίνει, δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν γερνάει, οπότε. Εντάξει μπορώ δεν μπορώ πρέπει να το δεχθώ γιατί έτσι είναι η πραγματικότητα και τελείωσε η ιστορία, τι να κάτσω να κάνω να παίζω την μπέμπα στα 60 και να προσπαθώ να γίνω γελοία. 

Πώς είναι η καθημερινότητα σας στην Αμερική;

Δεν προλαβαίνω να μην εργαστώ, έχω παιδιά, έχω οικογένεια, φίλους και συνεργάτες, έχω μια ζωή που δεν σταματάει. Είμαι πάρα πολύ απασχολημένη συνέχεια, δεν έχω χρόνο για να κάθομαι και να κοιτάω το ταβάνι. Κάνω πολλά πράγματα. 

Θα ξανακάνατε κάποιο βιβλίο για την Ελλάδα;

Θα δούμε γιατί τα βιβλία κοστίζουν και θέλουν χρηματοδότες . Εγώ ποτέ δεν έχω βγάλει χρήματα από αυτά, όσα κέρδισα τα έδωσα σε φιλανθρωπίες γιατί για μένα είναι λειτούργημα. Όμως κάθε φορά πρέπει να βρω έναν χορηγό να το χορηγήσει, και εκτός αυτού  έχει και πολύ κόπο. 

Τι σας κάνει να χαμογελάτε;

Με κάνει να χαμογελώ η αθωότητα των παιδιών, και η αγάπη των ανθρώπων που έχω δίπλα μου είτε οικογένεια, είτε φίλοι.  Αυτοί με κάνουν να χαμογελάω και να αισθάνομαι μια αισιοδοξία. Αυτή προστασία που μου παρέχει η αγάπη που παίρνω και δίνω.

Σ'αγαπώ και ευχαριστώ λέτε συχνά;

Ε φυσικά, μα πρέπει να το πω, και συγνώμη όμως όχι μόνο αυτά.. Αυτό θα πει είμαι ταπεινός άνθρωπος, έτσι πρέπει. Χωρίς αυτά έχεις πολλά να μάθεις, είσαι ακόμα νήπιο.

Και τέλος τι είναι ζωή για σας;

Ένα μεγάλο σχολείο, αυτό είναι η ζωή, ένα μεγάλο σχολείο από το οποίο πρέπει να μάθουμε πράγματα.



Το κατάστημα "Queen Calliope" βρίσκεται στο Κολωνάκι, Ηροδότου 9
Από το Blogger.