Header Ads

Συνέντευξη This Is Just Life στον Χρήστο Κωνσταντίνου | Λένα Παπαληγούρα: "Ο ρόλος της Ηλέκτρας ήταν ένα δώρο. Όπως και ο τρόπος που έγινε"




Η Λένα Παπαληγούρα σε μία σπάνια συνέντευξή της, μιλά στον Χρήστο Κωνσταντίνου και στο www.thisisjustlife.gr για τα πρώτα χρόνια της υποκριτικής, το θέατρο και την τηλεόραση, αλλά και τον ρόλο της ως Ηλέκτρα...


Ας ξεκινήσουμε με την Ηλέκτρα με την οποία περιόδευσες όλο καλοκαίρι. Τι κρατάς από αυτή την παράσταση;

Είναι ένα υπέροχο έργο. Ξέρεις αυτά τα έργα είναι ανεξάντλητα, είναι αυτό που λες κάθε μέρα δίνεις κι ένα προσωπικό στοίχημα, σαν να κολυμπάς σε μια τεράστια θάλασσα. Το έργο αυτό για μένα και ο συγκεκριμένος ρόλος ήταν ένα δώρο όπως δώρο ήταν κι τρόπος που έγινε. Για να αναδειχθεί αυτή η παράσταση δουλέψαμε πάρα πολύ όλος ο θίασος καθώς και πολλοί άλλοι άνθρωποι. Οπότε νομίζω είναι μια εμπειρία την οποία κρατάω ολόκληρη, την έζησα έντονα και χαίρομαι πολύ γιαυτό, επειδή πάντα στις περιοδείες είναι σημαντικός ένας δεμένος θίασος που να παλεύει για την παράσταση. Όλοι μαζί με τον ίδιο στόχο διότι θέλει έναν ιδιαίτερο τρόπο για να διατηρηθεί η ζωντάνια και το έργο και να μην χάσει τίποτα από την αξία του με όλα αυτά τα ταξίδια και την προσαρμογή που γίνετε αναγκαστικά από μέρος σε μέρος.

Ποια ήταν τα ερεθίσματα που σε ώθησαν να ασχοληθείς με την υποκριτική;

Το ήθελα από πολύ μικρή, κάτι που επιβεβαιώνουν και οι γονείς μου πως έλεγα. Μάλιστα έχω και μια ζωγραφιά από το δημοτικό που γράφω πως θέλω να γίνω ηθοποιός. Ίσως αυτό προέκυψε με το ότι η μητέρα μου με πήγαινε στις παιδικές θεατρικές παραστάσεις της Ξένιας Καλογεροπούλου, έψαχνα σε αυτές έναν τρόπο μιας επικοινωνίας μέσα από τα κείμενα και τους ανθρώπους και μάλλον τον βρήκα.

Και πως αντέδρασαν οι γονείς σου όταν τους το ανακοίνωσες;
Δεν νομίζω ότι ήταν έκπληξη γι'αυτούς. Το έβλεπαν και το περίμεναν διότι ήξεραν πόσο πολύ το ήθελα. Ήταν πολύ υποστηρικτικοί και τώρα ελπίζω να είναι περήφανοι.


  
Είναι μια ψυχολογική διαφυγή το θέατρο για έναν ηθοποιό;

Σίγουρα, καταρχήν νομίζω η δουλειά μας αναγκαστικά σε βοηθάει να διατηρείς ζωντανό το κομμάτι της αθωότητας και της φαντασίας σου που δυστυχώς ο άνθρωπος μεγαλώνοντας στον σύγχρονο τρόπο ζωής επιβάλλεται να τα αφήσει πίσω, ενώ εμείς επιβάλλεται να τα κρατήσουμε ζωντανά. Απ την άλλη έχεις σίγουρα έναν τρόπο να διαφεύγεις  από την αληθινή ζωή για αρκετές ώρες της ημέρας και να μπαίνεις σε φανταστικούς κόσμους κειμένων και προσώπων που ναι μεν είναι δύσκολοι άλλα όχι τόσο όσο η πραγματικότητα . Επίσης πάντα όσο δύσκολα κι αν είναι αυτά τα κείμενα με τα οποία έρχεσαι σε επαφή ξέρεις το τέλος, έχεις μπροστά σου όλο το έργο και ξέρεις πως θα πορευτείς με αυτό.

Ποιοι ρόλοι σε ιντριγκάρουν υποκριτικά;

Νομίζω ότι ο κάθε ρόλος έχει πράγματα που ιντριγκάρουν έναν ηθοποιό με την έννοια ότι ο κάθε ρόλος είναι  ένας κόσμος όπως κι ο κάθε άνθρωπος, και δουλειά του ηθοποιού είναι να τον ανακαλύψει και να τον αναδείξει. Εμένα για κάποιον λόγο μου προτείνονται οι ρόλοι που είναι αρκετά στα όρια και μπορώ να πω ότι με χαροποιεί ιδιαίτερα αυτό γιατί είναι ρόλοι που θέλουν έρευνα και αναζήτηση.

Απ όλους αυτούς τους ρόλους που έχεις έως τώρα ερμηνεύσει ποιος είναι αυτός που σε δυσκόλεψε περισσότερο;

Δεν ξέρω γιατί όλοι με δυσκολεύουν κατά καιρούς. Υπάρχει μια περίοδος στην πρόβα που πάντα δυσκολεύομαι. Όλοι με έχουν δυσκολέψει κι όλοι μου έχουν χαρίσει πολύ μεγάλες στιγμές χαράς, ελευθερίας και επικοινωνίας. 

Με ποια από τις ηρωίδες που έχεις ερμηνεύσει είχες κοινά σημεία;

Πάνω κάτω έχω βρει κοινά στοιχεία με όλες, ακόμα κι αν είναι κάτι πολύ μικρό. Και σίγουρα είναι στοιχεία που με κάνουν να μπορώ να πάρω προσωπικά τον ρόλο και να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό.

Σε μια Ελλάδα με τόσα προβλήματα μπορεί το καλό θέατρο να επιβιώσει;

Νομίζω πως ναι γιατί ο κόσμος έχει ανάγκη από το καλό θέατρο και αυτό το δείχνει η προσέλευση τα σχόλια και πως σου μιλάνε μετά. Είναι σαν να βρίσκει όπως κι εμείς οι ίδιοι καλλιτέχνες μια παρηγοριά μέσα στο θέατρο, ειδικά σε καιρούς δύσκολους, κι αυτό δεν το δείχνει μόνο η δική μας εποχή, άλλα και οι παλαιότερες. 

Καλό θέατρο τώρα στην Ελλάδα έχουμε;

Νομίζω ναι, όπως έχουμε πολύ καλούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες που δουλεύουν με μεγάλη αυταπάρνηση γιατί το αγαπούν πάρα πολύ αυτό που κάνουν. 



Θεατρική παιδεία έχουμε όση πρέπει για μια χώρα που γέννησε το θέατρο;

Δεν ξέρω αν έχουμε κι αυτό αποδεικνύεται από τα κινητά που χτυπάνε κατά τη διάρκεια μιας παράστασης κι άλλα πολλά. Γενικά όμως για μένα η θεατρική παιδεία θα πρέπει να ξεκινάει από το σχολείο και την οικογένεια...

Είσαι ευχαριστημένη από την μέχρι τώρα πορεία σου στον χώρο;

Ναι φυσικά, και νιώθω πάρα πολύ τυχερή γιατί έχω συνεργαστεί με ανθρώπους που τους εκτιμώ και με έχουν προχωρήσει πάρα πολύ. Εκτός αυτού έχω έρθει σε επαφή και με υπέροχα κείμενα που ανέκαθεν αγαπούσα. Όμως ταυτόχρονα έχω πολύ μεγάλη ανασφάλεια και κάθε φορά αισθάνομαι πως ξεκινάω απ την αρχή. Ίσως αυτό είναι το βασικό μου χαρακτηριστικό. 

Ένιωσες κάποια στιγμή να καβαλάς το καλάμι;

Όχι, ακόμα και σε στιγμές που έχω νιώσει μεγάλη χαρά από μια επιτυχία, έρχεται το επόμενο εγχείρημα με δυσκολεύει πάλι, και είναι σαν να ξεκινάω από το μηδέν.



Με ποιό κριτήριο επιλέγεις μια δουλειά;

Πρωτίστως με ενδιαφέρουν οι συντελεστές, ο σκηνοθέτης και οι συνάδελφοι. Μετά με νοιάζει το κείμενο να με αφορά, και να νιώσω πως μπορώ να μπω μέσα σε αυτό με την ψυχή μου. Και τέλος ο ρόλος. Αυτά τα τρία με αυτή τη σειρά.

Η κωμωδία σε ενδιαφέρει σαν είδος;

Ναι, γελάω πάρα πολύ και οι φίλοι μου μου λένε πως έχω και πλάκα. Παλιότερα έχω κάνει κάποιες κωμωδίες άλλα όχι όσες θα ήθελα. Θεωρώ πως η κωμωδία είναι πολύ δύσκολο είδος άλλα πολύ πολύ ωραίο.

Αν και η παρουσία στο θέατρο είναι ασταμάτητη στην τηλεόραση σε βλέπουμε σπάνια

Ναι όμως παρόλα αυτά ότι έχω κάνει το έχω απολαύσει και είμαι ευτυχισμένη γιατί είναι δουλειές που αγάπησα υπερβολικά, όπως κι αυτές στο θέατρο και το σινεμά. Μ'αρέσει το γύρισμα κι η όλη διαδικασία της τηλεόρασης αρκεί να γίνετε με συντελεστές και κείμενο που να νιώθω ασφαλής.Όμως φέτος θα κάνω ένα γκεστ στην νέα σειρά του Πάνου Κοκκινόπουλου "Ου Φονεύσεις". Και ίσως και κάτι παραπάνω.



Θα ξαναέγραφες σενάριο για τηλεόραση;

Μ'αρέσει το γράψιμο, είναι από τα πράγματα που με απασχολούν, και η έρευνα που χρειάζεται να κάνω για να γράψω ένα σενάριο είναι ένα κομμάτι που εγώ το κάνω ούτως η άλλως στην δουλειά μου ως ηθοποιός και το απολαμβάνω. Οπότε ναι θα έγραφα αν και είναι πολύ δύσκολο.

Τις κριτικές που αφορούν τις παραστάσεις που παίζεις αλλά και σένα την ίδια τις διαβάζεις;

Δεν μπορώ να μην τις διαβάζω, νομίζω ότι αν δω πως κάτι γράφτηκε θα μπω στον πειρασμό. Υπάρχουν συνάδελφοι που δεν τις διαβάζουν και με έναν τρόπο τους ζηλεύω γιατί νομίζω είσαι ποιο αγνός έτσι. Τουλάχιστον όσο διαρκεί μια παράσταση. Παρόλα αυτά προσπαθώ και το θετικό και το αρνητικό να με επηρεάζουν τόσο όσο να μην αφήνομαι ούτε να χαρώ υπερβολικά με μια επιτυχία, ούτε να αποσυντονιστώ και να μην μπορώ να παίξω επειδή διάβασα μια κακή κριτική. Ξέρεις όσο περνάει ο καιρός με ενδιαφέρει πιο πολύ η διαδικασία παρά το αποτέλεσμα, άλλωστε καταλαβαίνω πως δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους. 

Υπάρχουν ρόλοι που σε βοήθησαν με τον τρόπο τους να αλλάξεις κάποια πράγματα στην Λένα;

Σίγουρα. Άλλωστε ένα από τα στοιχεία της δουλειάς είναι  το να μπαίνεις στη θέση του άλλου , αυτό το λέμε εύκολα και στην καθημερινότητά μας ,μπαίνω στη θέση του άλλου άλλα είναι δύσκολο αν το κάνεις πραγματικά, εμείς όμως αναγκαζόμαστε να το κάνουμε πραγματικά, οπότε μαθαίνεις με έναν τρόπο να ακούς και να αντιλαμβάνεσαι την ανάγκη του άλλου καλύτερα κάνοντας αυτή τη δουλειά στο θέατρο. 

Πως ένιωσες όταν σου απονεμήθηκε το βραβείο Μελίνα Μερκούρη; 

Ένιωσα  μεγάλη χαρά και ευγνωμοσύνη, γιατί πήρα μια ωραία δύναμη. Μα ταυτόχρονα ένιωσα και μια αγωνία να είμαι αντάξια των προσδοκιών αυτών των ανθρώπων που με εμπιστεύτηκαν, άλλα και αντάξια των προσδοκιών του ίδιου μου του εαυτού για να συνεχίσω να δουλεύω με το ίδιο πάθος και την ίδια πίστη που δούλευα και πριν από αυτό.



Όταν οι γονείς σου σε πρωτοείδαν στο θέατρο πώς ένιωσες;

Με είχαν δει και στο σχολείο όταν ήμουν πολύ μικρή οπότε την είχα αυτή την εμπειρία. Πάντα όμως όταν είναι δικοί μου άνθρωποι από κάτω αγχώνομαι πολύ, και ειδικά άνθρωποι που εμπιστεύομαι την γνώμη τους και ξέρω πως θα μου πουν την αλήθεια. 

Ο κινηματογράφος σε ενδιαφέρει;

Φυσικά. Αγαπώ το σινεμά και με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Στο παρελθόν έχω κάνει κάποια πράγματα μα όχι όσα θα ήθελα. 

Με ποιες δυο τρεις λέξεις θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

Έχω γενικά πολλές αντιθέσεις. Πχ. φωτεινή - σκοτεινή, εσωστρεφής - εξωστρεφής, κλειστή - ανοιχτή.

Τι δεν θες ποτέ να σε ρωτάνε σε μια συνέντευξη;

Όπως και στους περισσότερους συναδέλφους δεν μ"αρέσει να με ρωτάνε για την προσωπική μου ζωή, με φέρνουν σε αμηχανία. Θέλω να μιλάω μόνο για την δουλειά μου.

Και τι είναι για σένα το θέατρο;

Όπως προείπα είναι ένας χώρος παρηγοριάς και για τους ηθοποιούς άλλα και για τους θεατές.


Λίγα λόγια για την Ηλέκτρα:

Η «Ηλέκτρα», μια από τις σημαντικότερες τραγωδίες του Ευριπίδη, αποτελεί μια διεισδυτική σπουδή πάνω στις έννοιες της εκδίκησης, της ενοχής, της μεταμέλειας και της δικαιοσύνης.

Αντλώντας το θέμα του από τον κύκλο της καταραμένης γενιάς των Ατρειδών, το έργο παρακολουθεί βήμα-βήμα την πορεία της Ηλέκτρας και του Ορέστη προς τη μητροκτονία. Όμως η ερμηνεία του μύθου που προκρίνει ο ποιητής αρνείται στην πράξη αυτή οποιαδήποτε δικαίωση, μετατρέποντας τη δική του «Ηλέκτρα» σε μια ανελέητη σπουδή πάνω στη διαβρωτική διαδικασία της εκτέλεσης ενός εγκλήματος: μετά την εκτέλεση του φόνου, τα δυο αδέλφια σωριάζονται κάτω από το βάρος της πράξης τους, μιας πράξης που δεν έπρεπε να έχει γίνει ποτέ. Ο ποιητής θα αποφανθεί στο τέλος, με το στόμα των Διόσκουρων, ότι ναι μεν η Κλυταιμνήστρα έπαθε δίκαια, όμως ο Ορέστης δεν έπραξε δίκαια. Ο σοφός θεός των Δελφών χρησμοδότησε άσοφα.

Ο ιδιόμορφος τρόπος με τον οποίο ο Ευριπίδης διαχειρίζεται το γνωστό μύθο της μητροκτονίας, εισάγοντας μια σειρά από νεοτερισμούς και αφηγηματικές καινοτομίες, συνθέτει ένα σκληρό αλλά εξαιρετικά αναγνωρίσιμο στην εποχή μας αριστούργημα, ένα από τα αρτιότερα επιτεύγματα της παγκόσμιας δραματουργίας.

Την σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει ο Θέμης Μουμουλίδης, δημιουργός της 5ης Εποχής, έχοντας στο ενεργητικό του, επί σειρά ετών, υψηλού επιπέδου και αισθητικών απαιτήσεων παραγωγές, που περιόδευσαν με επιτυχία σε όλη την Ελλάδα.

Ο Θέμης Μουμουλίδης σκηνοθετεί το έργο χαρακτηρίζοντάς το ως ένα ΛΥΡΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ. Μια σύγχρονη ματιά πάνω στην σκηνική ανάγνωση της τραγωδίας, επιχειρώντας να εξελίξει την φόρμα που ξεκίνησε με τις δύο προηγούμενες τραγωδίες [ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ και ΑΝΤΙΓΟΝΗ].

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης
Μετάφραση: Κ.Χ. Μύρης
Επεξεργασία κειμένου: Παναγιώτα Πανταζή
Σκηνικό, κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκόρου
Μουσική: Θύμιος Παπαδόπουλος

Στον ρόλο της Ηλέκτρας η Λένα Παπαληγούρα.

Παίζουν:
Νίκος Κουρής, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Γιάννης Νταλιάνης, Νίκος Αρβανίτης, Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου, Μαριάννα Πολυχρονίδη, Ελένη Ζαραφίδου, Δανάη Ευθυμιάδη κ.ά.

Στο πλαίσιο του "Πολιτιστικού Σεπτέμβρη 2018" του Δήμου Κορυδαλλού.


Από το Blogger.