Header Ads

Η Αλίκη μέσα από τα μάτια της Αλίκης | 10+1 σπάνιες φωτογραφίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη που βλέπουν πρώτη φορά την δημοσιότητα




Επιμέλεια: Χρήστος Κωνσταντίνου

Ένα Flashback στην Εθνική μας Σταρ, Αλίκη Βουγιουκλάκη, μέσα από σπάνιες φωτογραφίες της και δικά της λόγια που θα μείνουν στην μνήμη μας για πάντα...


Ο κύριος Φίνος είναι ένας σεμνός παραγωγός , ο πρώτος στον τόπο μας, ενδιαφέρει τους δημοσιογράφου η παραγωγή των ταινιών του κι όχι τα οικογενειακά του. Ο κύριος Φίνος χαίρει της εκτιμήσεως του κοινού άλλα δεν είναι είδωλο. Είναι παραγωγός, κατασκευάζει όχι μόνο ταινίες άλλα και είδωλα ο κύριος Φίνος ευθύνεται για τον τίτλο που μου δώσατε εσείς οι ίδιοι. Η εθνική σταρ Αλίκη Βουγιουκλάκη. Εκείνος με έκανε είδωλο, εκείνος με δημιούργησε.



Πιο πολύ θα ήθελα να είχα πάρει άλλον δρόμο να μην γινόμουν σταρ όπως εσείς με αποκαλείτε. Όταν όμως γίνει αυτό τότε μοιράζεσαι τον εαυτό σου, το είναι σου όχι μόνο με τους γύρω σου άλλα και με ολόκληρο τον κόσμο. Είσαι βορά στα θηρία, και θηρία με την καλή βέβαια έννοια είστε εσείς οι δημοσιογράφοι.

Το ιδανικό μου δεν ήταν να γίνω σταρ του σινεμά. Ήθελα να γίνω μια μεγάλη ηθοποιός και το πρότυπο μου είναι πάντοτε η Βάσω Μανωλίδου. Την θαυμάζω απεριόριστα και ξέρω πως η συμβολή της είναι ουσιαστικότατη  στο ελληνικό θέατρο, αυτή θα μείνει...ενώ εγώ...Εγώ θα ξεχαστώ χωρίς να έχω αφήσει τίποτα το ουσιαστικό.
Εκτός ίσως από ένα.. Ότι έσπασα το φράγμα του ελληνικού κινηματογράφου και όπως εσείς οι δημοσιογράφοι γράψατε δημιούργησα τον τύπο της σταρ.



Ούτε ο Δημήτρης μα ούτε κι εγώ ξεκινήσαμε να γίνουμε σταρ και είδωλα, ξεκινήσαμε να γίνουμε δυο καλοί ηθοποιοί με μια ουσιαστική αποστολή. Ένα καλύτερο αύριο στο θέατρο μας, κάτι δηλαδή που ονειρεύονται όλοι όσοι ξεκινούν για ηθοποιοί. Ο Δημήτρης έκανε τα πρώτα του βήματα σταθερά, σίγουρα, θετικά. Εγώ παραπατάω από την αρχή της καριέρας μου, εμένα με πήρε το ρεύμα, το κινηματογραφικό ρεύμα. Μέσα στο γαλαξία των αστέρων έχασα το προσανατολισμό μου...

Θέλω να σας πω ότι έμαθα να είμαι αγωνίστρια από μικρή και θα εξακολουθήσω μέχρι την τελευταία πνοή να είμαι. 
Θέλω να δηλώσω ότι θα παραμείνω στο θέατρο, παρόλο που πολλές φορές σαν άνθρωπος λυγίζω από την αστοργία, την ασέβεια, από την ανειλικρίνεια των γύρω μου. 
Θα παραμείνω στο θέατρο και θα ήμουν ευτυχής να πεθάνω πάνω στο σανίδι αγωνιζόμενη για ένα καλύτερο σύριο των ανθρώπων του θεάτρου.



Υποστηρίζουν πως ο Δημήτρης δεν αφήνει τίποτα όρθιο όταν θυμώνει ότι τα σπάει όλα.
Εσύ που έχεις έρθει τόσες φορές στο σπίτι μας, που το έχεις περιγράψει, που ξέρεις τι υπάρχει και τι δεν υπάρχει σε αυτό , βρήκες να έχουν αντικατασταθεί πράγματα;
-Όχι στο σπίτι του ζευγαριού όλα είναι στην θέση τους.
Και καλά στο σπίτι ας πούμε πως ο Δημήτρης λυπάται να τα σπάσει γιατί είναι πράγματα αξίας. Άλλα στο θέατρο άκουσα πως κάποτε εκεί ο Δημήτρης έσπασε σκηνικά και καθρέφτες επειδή μάλωσε μαζί σου. 
-Είναι αλήθεια;
Λένε τέτοια πράγματα λοιπόν;
-Λένε...
Μας μισούν τόσο πολύ.
-Εκεί το αποδίδεις;
Βλέπεις γιατί όταν επιμένεις να περιγράψεις το σπίτι που φτιάξαμε στην εξοχή σου λέω άστο γιατί θα μας μισήσουν παραπάνω.



Θα ήθελες να ξαναδείς τον Κωνσταντίνο(τέως )
Με γυρνάς πολύ πίσω, είναι ένα όμορφο παραμύθι των παιδικών μου χρόνων. Τίποτα περισσότερο.

Πιστεύω ότι ο γάμος μας με τον Δημήτρη χάλασε από  εξωτερικούς παράγοντες. Ήθελα να χα μια οικογένεια, να είμαστε συμμαζεμένοι. Φυσικά αυτό μου στοίχισε, με τραυμάτισε με στιγμάτισε, δεν υπάρχει αμφιβολία. Προσπάθησα να μεγαλώσω τον γιό μου με απέραντη λατρεία για τον πατέρα του την οποία έχω άλλωστε κι εγώ. Αυτός ο βίαιος χωρισμός που έγινε στις 20 Ιουλίου το 1974 μου στοίχισε.



Είναι ο Δημήτρης ίσως ο μόνος που έχεις αγαπήσει;
Μπορεί.

Γνώρισα τη βια, τον φασισμό και την αγριότητα σε όλο τους το μεγαλείο, άλλα επιβίωσα γιατί έχω μεγάλη εκτίμηση στην κυρία Βουγιουκλάκη, αυτή η κυρία με καταπιέζει, δεν μπορώ να φάω για να μην παχύνω, δεν καπνίζω για να μην κλείσει η φωνή μου. Έχει κάνει πολλές θυσίες η Αλίκη για την κυρία Βουγιουκλάκη...Μα τι να κάνω αφού αυτή είναι το αφεντιό μου.



Με τρομάζει η ανάγκη να κερδίζω πάντα...αυτό με φοβίζει...

Έχω κάνει τέτοιο μπιλντινγκ εγώ, ουρανοξύστη ολόκληρο έχτισα που λέγεται Αλίκη Βουγιουκλάκη. Κι ακόμα προσθέτω ορόφους...

Η ευτυχία με την έννοια της διάρκειας είναι για τα παραμύθια. Ζείς καλά κάποιες στιγμές και τις άλλες αγωνίζεσαι για να δημιουργήσεις πάλι τις καλές συνθήκες.



Δεν έχω την ανασφάλεια της διασημότητας, έχω την ανασφάλεια του παιδιού που μεγάλωσε χωρίς πατέρα. Έχω μάθει όμως να στηρίζομαι στον εαυτό μου, άλλο αν θέλω κάποιος να με προσέχει να με αγαπάει, κάποιος που να ξεχωρίζει την Αλίκη απο την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Ο έρωτας πιάνει πολύ τόπο στην ζωή μου, με απογειώνει...κι αν δεν πάλλομαι μέσα μου, μου φεύγει η ζωή...

Η Τζένη έφυγε κι άφησε πίσω της την ιστορία της γραμμένη με χρυσά γράμματα. Ήμασταν μαζί από τα πρώτα βήματα, εκείνη μια τάξη μεγαλύτερη, εγώ μπήκα μετά. Γίναμε φίλες, πηγαινοερχόμασταν στον Φίνο. 

Ύστερα το σύστημα των κύκλων άρχισε να χρησιμοποιεί πότε την μια πότε την άλλη.



Αυτή την εικόνα την δημιούργησε ο τύπος και τα συμφέροντα. Το ίδιο έγινε και στον γάμο μου με τον τον Δημήτρη. Η κάθε μια όμως είχε την δική της προσωπικότητα, τον δικό της δρόμο και στίγμα. Για μένα η Τζένη ήταν πάντα η καλύτερη, η πιο όμορφη... Εγώ ίσως ήμουνα πιο κοντά στα μέτρα του ελληνικού κοινού. Όπως η Μελίνα έτσι και η Τζένη ήταν παραπάνω από το κανονικό. Σε μένα ίσως βρήκανε πιο οικεία στοιχεία. Με συγκλόνισε ο χαμός της στην καλύτερη της στιγμή. Την θαύμαζα και την καμάρωνα. Όλα τα άλλα ήταν για τους άλλους, εγώ με την Τζένη όμως ξέραμε. Είχαμε τους δικούς μας κωδικούς. Σε κάθε δύσκολη στιγμή η μια ήταν κοντά στην άλλη. Όταν εγώ έκανα την Αντιγόνη και ήταν μια αποτυχία, εκείνη ήταν στην Επίδαυρο και μου έδινε κουράγιο. 



Με την Τζένη ήμασταν σαν δυο κορίτσια που δεν προλάβαμε να χαρούμε τα νιάτα καινμου το πε η ίδια κάποια στιγμή "Αχ πως πήγαν αυτά τα νιάτα".

Δεν ασχολούμαι με αυτούς τους ανθρώπους που αμφισβητούν την καλλιτεχνική μου παρουσία γιατί έχουν πρόβλημα μαζί μου. Και πολλοί από αυτούς θα θελαν να έχουν το έρεισμα που έχω εγώ, την λατρεία του κόσμου που τη γνώρισα όσο κανείς άλλος σε αυτόν τον τόπο. 

Στην ζωή μου έχω εισπράξει ένα αγαπομίσος απεριόριστο. Τώρα πια με χτυπάνε στο θέμα της ηλικίας μου κι εκεί είναι που γελάω, γιατί πιστεύω ότι ποτέ δεν την έκρυψα. 
Και  δεν με απασχολεί πια αυτό το θέμα. 


  
Όταν σκαρφαλώνω με το κορίτσι του γιού μου στα κεραμίδια στο εξοχικό για να δούμε το ηλιοβασίλεμα αισθάνομαι να μαι σαν κι αυτή. 

Με έχει πονέσει η αμφισβήτηση , η έλλειψη σεβασμού στον αγώνα μου  και στην αγωνία μου. Ο φασισμός από την πλευρά του τύπου, μου φέρθηκαν απαίσια, απαράδεκτα. 

Τα εξώφυλλα κανείς δεν μου τα έδωσε αυτά παρά μόνο η δουλειά μου. Αξιοκρατικά μπήκα σε αυτά. Δεν το απαίτησα. Μου τα ζήτησαν κι άρα δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν. Χρωστάω μόνο μια ευγνωμοσύνη για την αγάπη που μου έδωσε ο κόσμος. Έδωσα όμως κι εγώ απλόχερα την αγάπη. 

Κριτικούς. Εγώ θεωρώ δύο και τον καλύτερο τον χάσαμε. Ήταν ο Τάσος Λιγνάδης. Μας έχει μείνει ο Γεωργουσόπουλος και ίσως ένας δύο ακόμα. Οι άλλοι δεν με αφορούν. Είναι πίσω από τις ανώνυμες στήλες και είναι εμπαθείς και προβληματικοί.

Ουσιαστικά η τελευταία μου ταινία ήταν Η "Μαρία της σιωπής". Ακολούθησαν άλλες δύο που δεν τις αγάπησα. Ήταν και σημαδιακός ο τίτλος γιατί με την ταινία μου αυτή τελείωσε και η ιστορία μου με την Φίνος φίλμ.




Δεν ξέρω αν είμαι διάσημη ηθοποιός, άλλα μάνα είμαι οπωσδήποτε κι αυτό θα ήθελα να μαι.

Ο Μίνως Κυριακού είναι ένας από τους πιο καλούς μου φίλους, κι εγώ στη φιλία είμαι πιστή. Κάποτε όταν γύριζα τα "Χτυποκάρδια στα θρανία" στο στούντιο Άλφα που ήταν του θείου του, ήταν πολύ κοντά μου.
Από το Blogger.