Συνέντευξη This Is Just Life στον Χρήστο Κωνσταντίνου | Σόφη Ζαννίνου: "Πουθενά δεν νιώθω ασφαλής, πάντα είναι για μένα κάτι καινούργιο, ένα καινούριο θεριό που παλεύω μαζί του"




Η ηθοποιός Σόφη Ζαννίνου μιλά στον Χρήστο Κωνσταντίνου και στο www.thisisjustlife.gr για το θέατρο, την ζωή της σήμερα, τις αδυναμίες της, ενώ αποκαλύπτει σημαντικές στιγμές της καριέρας της...


Σε ποια ηλικία καταλάβατε πως θέλετε να γίνετε ηθοποιός;

Δεν είχα το δικαίωμα επιλογής. Εγώ γεννήθηκα στο θέατρο. Η μαμά μου ήταν έγκυος και έπαιζε άλλα δεν φαινόταν καθόλου γιατί ήταν πάρα πολύ αδύνατη, γέννησε και 9 ημερών ανέβηκε στη σκηνή, κι εγώ μαζί της, δεν σαραντάρησα καν ήταν τέτοιες οι συνθήκες που έπρεπε να παίξει αμέσως. Οπότε εννέα ημερών ήμουν στη σκηνή σε ένα έργο που λεγόταν ο" Ο ρακοσυλλέκτης των Παρισίων", έκανα το μωρό κι από τότε ήμουν συνέχεια στα παρασκήνια του θεάτρου, δεν είχα περιθώρια επιλογής. Ήταν τρόπος ζωής, δεν ήταν να σκεφθώ αν μ'αρέσει η δεν μ'αρέσει. Ήταν αυτό. 

Ο πατέρας σας πως αντέδρασε όταν κατάλαβε πως θα γίνετε κι εσείς ηθοποιός;

Επειδή ζούσαμε μέσα από το θέατρο ήταν μάλλον απίθανο να μην γίνω ηθοποιός, θα του προκαλούσα μεγάλη έκπληξη αν του έλεγα πως θέλω να γίνω γιατρός, δικηγόρος η κάτι άλλο. Ήταν τρόπος ζωής, ζούσαμε μέσα στο θέατρο και απ'το θέατρο. Ήταν το πλέον φυσιολογικό, αφύσικο θα ήταν το άλλο. Μεγάλωσα στο θέατρο. 


Η Σόφη Ζαννίνου με τον πατέρα της στην ταινία "Θεέ μου δώσ'μου το φως μου"



Πως ήταν η σχέση σας μαζί του;

Περίεργη, πολύ γλυκιά, κάποιες φορές και αιχμηρή, κάποιες άλλες στιγμές ίσως ανταγωνιστική, και κάποιες άλλες τρυφερή, Όμως όταν μεγάλωσε πια και ήταν προς το τέλος, τότε αγαπηθήκαμε πάρα πολύ, γιατί κι εγώ κατάλαβα, κι εκείνος κατάλαβε.


Όταν παίζατε μαζί του πως νιώθατε;

Με είχε μάθει να αποστασιοποιούμαι εντελώς απ'το σκηνικό ρόλο. Πως από τη στιγμή που ανεβαίνεις στη σκηνή δεν υπάρχει μαμά, μπαμπάς, σύζυγος, παιδί, είσαι αυτόνομη, πρέπει να κάνεις τη δουλειά σου και μόνο και δεν υπάρχει ο άλλος δίπλα σου, δεν υπάρχει καν. Σκέψου ότι σε μια περιοδεία που είχε την παραγωγή αυτός, δηλαδή ήταν άλλου επιχείρηση άλλα έκανε την διεύθυνση παραγωγής και ήταν στην Γερμανία με Βλαχοπούλου, Ηλιόπουλο κι άλλους πολλούς. Και μου έκανε την πρόταση να είμαι σε αυτή τη δουλειά και εγώ του ζήτησα συμβόλαιο με προκαταβολή κανονικά και έμεινε, του λέω μην εκπλήσσεσαι διότι εσύ μου έμαθες ότι δεν υπάρχει συγγενικός δεσμός στο θέατρο, άρα πρέπει να μου κάνεις συμβόλαιο και να υπογράψεις για την προκαταβολή που θα μου δώσεις.

Ήταν αυστηρός μαζί σας;

Πάρα πολύ. Κι αυτό μου έκανε και καλό και κακό. Αν και για κάποια χρόνια νόμιζα πως δεν μ'αγαπούσε, όμως μ'αγαπούσε πάρα πολύ όπως κι εγώ.
Ήταν πάρα πολύ αυστηρός, τρυφερός ήταν μόνο με ένα άτομο στην ζωή του, την κόρη μου. Αυτή τον έκανε ότι ήθελε. Σκέψου ότι έκανε απουσίες και τον έπαιρνε τηλέφωνο και του έλεγε παππού τρέξε να της δικαιολογήσεις γιατί αν το μάθει η μαμά κι ο μπαμπάς θα με σκοτώσουν. Και έτρεχε βέβαια, και της έλεγε μην δίνεις καμιά σημασία στην μάνα σου και τον πατέρα σου , θα έρθω εγώ να τις δικαιολογήσω , και πήγαινε στο σχολείο και το έκανε. 



Σε εσάς να υποθέσω ήταν το αντίθετο;

Ακριβώς. Έπρεπε να είμαι στην ώρα μου, και να είμαι διαβασμένη, άλλα όλα αυτά μου έκαναν πάρα πάρα πολύ καλό, γιατί έμαθα από πάρα πολύ νωρίς να είμαι άνθρωπος της λεπτομέρειας και της ακρίβειας. Δεν έχω αργήσει σε γύρισμα ποτέ, κι όταν λέμε ποτέ, ποτέ, ξέροντας πολλές φορές ότι θα πάω στις 8 και το γύρισμα θα αρχίσει στις 11, εγώ είμαι 8 παρά τέταρτο πάντα. Και σκέψου όταν έκανα στο Σταρ την "Τρελή οικογένεια", πηγαίνοντας για το γύρισμα έπεσε ένα φορτηγό επάνω μου, με παρέσυρε, και μου έφαγε όλη τη πόρτα του συνοδηγού αφού ήρθε η ασφάλεια και κάναμε τα διαδικαστικά πήγα αμέσως στο γύρισμα και συνέχισα την δουλειά μου. Τρέμοντας βέβαια άλλα πήγα, παρότι μου είχαν πει μην έρθεις είσαι ταραγμένη θα κάνουμε κάτι άλλο. Όμως εγώ δεν χαλάω το πρόγραμμα, και πήγα στην δουλειά μου κανονικά. Πιστεύω ότι όλη η παλιά γενιά ήταν ακριβής. 
Μου το είχε μάθει κι ο πατέρας μου, δεν υπάρχει αρρώστια , κρύωσα, ίδρωσα κουράστικα, νύσταξα. Ο ίδιος όταν πέθανε η γιαγιά μου, την έθαψε και πήγε και έπαιξε μετά στην κωμωδία ο  τρελός του Λούνα παρκ με τον Θανάση Βέγγο . Ήταν τέτοιος άνθρωπος, και τα πέρασε και σε μένα όλα αυτά τα πράγματα που είναι πολύ σημαντικά. Δεν ξέρω όμως αν παίζουν ρόλο σήμερα, η ακρίβεια, η λεπτομέρεια ο σεβασμός. Και μου είχε πεί από πολύ μικρή μην νομίζεις οτι επειδή περπατάς στον δρόμο και σε γνωρίζουν είσαι κάτι, είσαι μια εργάτης όπως είναι όλες οι εργαζόμενες γυναίκες στην Ελλάδα, δεν είσαι κάτι διαφορετικοο γιαυτό κοίτα να κάνεις την δουλειά σου σωστά. Έτσι με βοήθησε να απομυθοποιήσω εντελώς το ροζ συννεφάκι γιατί ήξερα ότι αυτό ειναι επάγγελμα. 

Δεν νιώσατε ποτέ σταρ;

Μην με κάνεις τώρα και γελάσω. 
Ποτέ ποτέ ποτέ. Το είχα απομυθοποιήσει από πάρα πολύ μικρή. Και θεωρώ εντελώς ανόητους όλους αυτούς που νομίζουν πως είναι στην Μακρυνίτσα  σταρ. Μόνο η  Αλίκη Βουγιουκλάκη ήταν αυτό που λέμε σταρ. 

Είχατε δουλέψει ποτέ με την Αλίκη;

Όχι άλλα κάποια στιγμή όταν έκανε την Εβίτα στο θέατρο, εγώ με τον Βλάσση και τον Παπάζογλου στην Φαντασία κάναμε κομμάτια επίσης από την "Εβίτα". Μας είχε δώσει όλους τους στίχους των τραγουδιών και μας βοήθησε πάρα πολύ. Εκεί την γνώρισα προσωπικά και ήταν πολύ γλυκός άνθρωπος που βοηθούσε, μας βοηθούσε πάρα πολύ.

Απ'όλους τους παλιούς ηθοποιούς που γνωρίσατε και συνεργαστήκατε ποιος σας έκανε πιο μεγάλη εντύπωση;

Κανείς. Γιατί αυτούς τους ανθρώπους ήμουν πάρα πολύ μικρή όταν τους γνώρισα, και μου ήταν εντελώς φυσιολογικό να είμαι μαζί τους, με τον Χατζηχρήστο, τον Αυλωνίτη την Βασιλειάδου , τον Μπάρκουλη τον Κακκαβά κι άλλους πολλούς. Ήταν τρόπος ζωής δεν ένιωσα ποτέ κάτι περίεργο. Τότε αυτό που γίνετε τώρα με τον Ρουβά γινόταν επι δέκα με τον Ανδρέα Μπάρκουλη, σκέψου ότι παίζαμε μαζί σε περιοδείες και τον φυγαδεύαμε από κινηματογράφο σε κινηματογράφο γιατί περίμεναν από κάτω όλα τα κοριτσόπουλα για να του σκίσουν τα ρούχα. Είδα ανθρώπους που είχαν αυτές τις επιτυχίες άλλα για μένα ήταν πάρα πολύ φυσιολογικό, δεν ήταν ο Μπάρκουλης, ήταν ο Ανδρέας. Αυτό που μου είχε επιστήσει την προσοχή ο πατέρας μου ήταν παίζοντας με αυτούς τους θρύλους να τους παρατηρώ. Μου έλεγε "κοίτα τον Αυλωνίτη όταν δεν μιλάει πως παίζει και τι αντιδράσεις κάνει, η κοίτα την ταχύτητα του Χατζηχρήστου". Μάλιστα όταν έκανα την 1η ταινία με τον Χατζηχρήστο, πήγα διαβασμένη με το σενάριο και δεν πρόλαβα να πω κουβέντα, και γύρισα στο σπίτι και λέω στον πατέρα μου, "μπαμπά δεν πρόλαβα να πω τίποτα, ήταν χείμαρρος, έλεγε και τα δικά του και τα δικά μου, αφού ίσα ίσα που πρόλαβα να ψελλίσω κάποιες λεξούλες στα πλάνα". Και μου λέει "α δεν το ξέρεις το κόλπο με τον Χατζηχρήστο". Λέω τι; "θα μπαίνεις την ώρα που παίρνει ανάσα για να πει την επόμενη λέξη, δηλαδή να  χώνεσαι στην ανάσα του μέσα". Και τι θα λέω; "Ότι σε βοηθήσει ο θεός". Γιατί ο Χατζηχρήστος είχε το εξής, κάναμε την σκηνή πρόβα κανονικά και στο γύρισμα έλεγε άλλα. 





Δεν ήταν δύσκολο για σας;

Πάρα πολύ . Έπαιρνε περιφραστικά το νόημα της σκηνής και το στόλιζε, έβαζε δικά του και έπρεπε να είσαι με το δάχτυλο στην σκανδάλη για να μπορέσεις να στοχεύσεις, να του χωθείς και να παίξεις. Έκανε συνέχεια αυτοσχεδιασμούς, και η τον ακολουθούσες και υπήρχες η σε έτρωγε η μαρμάγκα.

Τα πρώτα σας χρήματα σε τι ηλικία τα πήρατε;

Τα πρώτα μου χρήματα τα πήρα όταν πήγαινα δημοτικό, κι αν θυμάμαι καλά με αυτά έπαιρνα τα βιβλία , την ποδιά μου κι ότι άλλο χρειαζόμουν, γιατί ο πατέρας μου ήθελε τα χρήματα μου να τα διαχειρίζομαι εγώ. 
Μετά που μεγάλωσα, παντρεύτηκα και έκανα παιδί είδα ότι όλο αυτό μου έκανε καλό. 
Είχα και μια υποψία βέβαια ότι δεν ήταν ευχαριστημένος που βγήκα κορίτσι, και ήθελε αγόρι, άλλα μετά του άρεσε που ήμουν έτσι δυναμική και μπορούσα να καταφέρνω πράγματα. 

Σε ποιόν από τους γονείς σας μοιάζετε;

Στον πατέρα μου, είμαστε ίδιοι σαν χαρακτήρες. Γι'αυτό πιθανόν είχαμε κι αυτές τις κόντρες. 

Ο χώρος του θεάματος πόσο έχει αλλάξει από τότε;

Ο χώρος του θεάτρου έχει αλλάξει πάρα πολύ, κυρίως ως προς το φαίνεσθαι άλλα και σε κάποιες δουλειές. Βέβαια πάντα υπήρχαν οι καταπληκτικές δουλειές, οι μέτριες και οι κακές όπως είναι και σήμερα άλλα πιστεύω ότι γενικότερα ήταν πιο αξιοκρατικά τα πράγματα, δηλαδή αν δεν έκανες για την δουλειά σε ξέρναγε η δουλειά η ίδια. Ήταν λίγοι οι ατάλαντοι άνθρωποι. 
Όπως και στο τραγούδι, εγώ για να ακουστεί η φωνή μου στο ραδιόφωνο έδωσα όπως κι όλοι βέβαια εξετάσεις με την μεγάλη ορχήστρα της ΕΡΤ γύρω στα 50 όργανα. Ηχογραφηθηκε η φωνή μου ζωντανά μια κι έξω με έναν καταπληκτικό μαέστρο τον Τάκη Αθηναίο, ανεβαίναμε σε ένα βάθρο και λέγαμε μια κι έξω ζωντανά το τραγούδι που είχαμε επιλέξει, κι αν ήταν καλό περνάγαμε αν δεν ήταν μας κόβανε και δεν ακουγόμασταν ποτέ στο ραδιόφωνο. 
Τώρα ο καθένας βουτάει ένα μικρόφωνο και βγαίνει. Γιαυτό τότε το 99% των τραγουδιστών ήταν καταπληκτικοί. Δεν μπορούσες να είσαι δίπλα σε μια Τζένη Βάνου,  Σοφία Βέμπο η Δανάη  η Τώνυ Μαρούδα, δεν γινόταν . Γι'αυτό κι όλοι οι παλιοί τραγουδιστές ήταν ένας κι ένας, καταρχάς είχαν χαρακτηριστικές φωνές, τους άκουγες κι έλεγες αυτός είναι ο Καζαντζίδης, αυτή είναι η Μαρινέλα, αυτή είναι η Βέμπο η Μοσχολιού και τα λοιπά. Εγώ τώρα που το αυτί μου είναι εκπαιδευμένο ακούω πάρα πολλές φωνές στο ραδιόφωνο από κορίτσια κι αγόρια και μοιάζουν όλες, δηλαδή πρέπει να ξεχωρίσω το τραγούδι για να καταλάβω ποιος είναι. Άσε που γίνετε ένα κακό copy paste, έχει επιτυχία ο Ρέμος θα βγούνε 30 Ρεμάκια, όπως είχε γίνει και με τον Βοσκόπουλο παλιά.



Στον κινηματογράφο άλλαξαν τα πράγματα;

Εγώ ευτύχησα ως μεγάλη πια να κάνω ταινίες με τον Νίκο Περράκη που είναι ξεχωριστό πρόσωπο στον κινηματογράφο. Δεν έχω κάνει ταινία αρπαχτή να σου πω ήταν κακή, όσες έκανα ήταν πολύ καλές.

Η Κατερίνα Γερονικολού πως σας φαίνεται που θα υποδυθεί έναν ρόλο που έχει σφραγιστεί από την Αλίκη;

Κοίταξε να δεις, η Αλίκη ήταν ειδικού βάρους πρόσωπο. Άλλα έχω δουλέψει με την Γερονικολού, είναι πάρα πολύ καλή ηθοποιός και πολύ όμορφο κορίτσι. Νομίζω ότι θα τα καταφέρει. Επίσης ο Λαζόπουλος που θα κάνει την σκηνοθεσία είναι πολύ έξυπνος άνθρωπος. Και επειδή όλη αυτή η παράσταση γίνετε με αγάπη, πιστεύω θα πάει πολύ καλά. 

Τι είναι το πρώτο που ρωτάτε όταν σας κάνουν μια πρόταση για δουλειά;

Όλα τα τεχνικά. Ποιος είναι ο σκηνοθέτης, ποίος κάνει τα ρούχα, ποιος κάνει τη μουσική, γενικά ποιοι θα είναι στη δουλειά, τους συντελεστές και μετά όλα τα άλλα, τι ρόλο θα έχω η τι χρήματα θα πάρω.



Είναι αυτό που σας πέρασε ο πατέρας σας;

Ακριβώς. Ποιοι θα με κατευθύνουν σε ποιους θα βασιστώ, ποιους θα εμπιστευτώ και μετά τι θα κάνω, και τι θα πάρω. Μου έχει τύχει να κάνω δουλειές που μου άρεσαν πάρα πολύ άλλα ήταν σφιχτά τα οικονομικά και δεν πληρώθηκα καθόλου. Αυτό το έχω κάνει τρεις τέσσερις φορές, γιατί ήταν νέα παιδιά όλα και έτσι  έχω την χαρά ότι τα βοήθησα.
Είναι αυτό που σου είπα και πριν πως μετά κατάλαβα πόσα όπλα μου έδωσε, πόσα κλειδιά αν θέλεις πάνω στην δουλειά.


Σε ποια από τις ιδιότητες σας νιώθετε πιο ασφαλής;

Πουθενά δεν νιώθω ασφαλής, πάντα είναι για μένα κάτι καινούργιο, ένα καινούριο θεριό που παλεύω μαζί του. 

Ούτε μετά από τόσα χρονιά;

Όσο περνουν τα χρόνια γίνετε χειρότερο γιατί συνειδητοποιώ την ευθύνη που έχω.
Σκέψου πώς όταν έδωσα εξετάσεις για να περάσω στη σχολή μουσικού θεάτρου του Εθνικού ωδείου του Μενέλαου Θεοφανίδη, ήταν από κάτω επιτροπή όλο το ελληνικό θέατρο, και έδωσα με ένα μουσικοχορευτικό νούμερο μαζί με τον πατέρα μου, όμως οι άνθρωποι αυτοί που ήταν κάτω και σου λέω τώρα για Αυλωνίτη, Χατζηχρήστο, Βασιλειάδου, Ρίζο κι άλλοι πολλοί για να πουν ναι αυτή κάνει, αυτός όχι κι άλλα, ήταν γνωστοί. Έπαιζα μαζί τους, κι αφού τους ήξερα βγήκα πάρα πολύ ανέμελη και ανιδιοτελής σε αντίθεση με τον πατέρα μου που είχε ένα τρομερό άγχος, και κάποια στιγμή γυρίζω και του λέω "πως κάνεις έτσι καλέ έλα να κάνουμε το νούμερό μας να τελειώνουμε να δούμε και τους βαθμούς μετά". Ήμουν πολύ ανυποψίαστη για το ποιοι ήταν κάτω και ίσως γιαυτό πέρασα αμέσως και με 10. Όμως μετά από χρόνια κατάλαβα το άγχος και την αγωνία του πατέρα μου που έπρεπε να παίξει μπροστά σε όλους αυτούς, άσχετο κι αν αυτός είχε συνεργαστεί μαζί τους


Πόσο χρονών ήσασταν τότε;

Ήμουν 16 ετών. Επειδή έπρεπε να έχεις βγάλει γυμνάσιο για να μπεις σε μια σχολή υπήρχε αυτό το παραθυράκι και έδινες εξετάσεις, ενώ ήσουν πιο μικρός σου έδιναν την άδεια να μπεις στη σχολή σαν εξαιρετικό ταλέντο, έτσι λεγόταν τότε και πάρα πολλά παιδιά πριν τελειώσουν το γυμνάσιο έμπαιναν σε δραματικές σχολές, η σχολές μουσικού θεάτρου. Πόσο δηλαδή ήμουν ανυποψίαστη, αν μου έλεγες τώρα να το ξανακάνω θα πάθαινα 8 εγκεφαλικά κι όλα τα υπόλοιπα. Μάλιστα το είχα συζητήσει με τον πατέρα μου και μου είπε, παιδάκι μου δεν το είχες συνειδητοποιήσει ποιοι ήταν από κάτω, και απαντώ πως δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Γι'αυτό καμιά φορά λέω πως η αφέλεια σε σώζει.



Πως είναι η σχέση με την κόρη σας;

Εξαιρετική. 

Είστε πιο πολύ μαμά και κόρη ή φίλες;

Όλα είμαι, ανάλογα τη στιγμή και τη μέρα, είμαι μαμά, είμαι και το φιλαράκι. Τα πάντα.


Πως νιώσατε όταν την πρωτοείδατε επάνω στη σκηνή ως επαγγελματία;

Έπαθα ακριβώς αυτό που είχε πάθει ο πατέρας μου, έτρεμα εγώ για εκείνη.


Κι εκείνη;

Εκείνη δεν έτρεμε καθόλου, είχε ένα θρασσοθάρρος τρομερό σαν να μην συνέβαινε τίποτα. Θυμάμαι στην πρεμιέρα του "Grease" που κάνανε με τον Φραγκούλη ήταν μαζεμένοι όλοι , και τους βλέπω εγώ και παθαίνω 40 εγκεφαλικά. 
Πάω στα καμαρίνια να δω πως ήταν τα παιδιά και ήταν όλα τρακαρισμένα και μια Φιόνα που έλεγε "άντε βρε παιδιά να αρχίσουμε, άντε να τελειώνουμε", δεν έχω δει κανένα τρακ, κι όταν τελείωσε η παράσταση ήταν όλοι εξαιρετικοί πάρα πολύ καλοί είχε έρθει και ο Γκίλμορ που το ανεβάζει σε όλον τον κόσμο σε σκηνοθεσία δική του έγινε και τότε. Και τη ρώτησα "παιδί μου δεν είχες άγχος , δεν είχες αγωνία, εγώ είχα λιώσει από κάτω, δηλαδή μέχρι να σ'ακούσω να μου πεις το πρώτο τραγούδι και να δω ότι είναι οκ είχα πεθάνει". Και μου λέει "όχι γιατί είχαμε κάνει τόσες πολλές πρόβες και ένιωθα ασφαλής και σίγουρη που δεν είχα καμία αμφιβολία".



Φιλία, έρωτα και χρήματα, τι από αυτά τα τρία είναι πιο σημαντικά για σας;

Κοίτα και τα τρία είναι πολύ σημαντικά. Ο κάθε τομέας είναι σημαντικός στη ζωή μου. Οι φίλοι σε στηρίζουν και ο έρωτας σου δίνει φτερά να κάνεις οτιδήποτε, ενώ το χρήμα την ευκολία να το κάνεις. 


Τι δεν μπορείτε να συγχωρήσετε με τίποτα;

Την αγνωμοσύνη, τη βία είτε λεκτική, είτε σωματική, είτε ψυχολογική, άλλα και το να δώσω σε κάποιον πράγματα δικά μου συναισθηματικά και να μην το καταλάβει. Μου έχει συμβεί αυτό. 



Και πως νιώσατε;

Μεγάλη απογοήτευση. Αυτό που είναι να δώσω σε κάποιον θα το δώσω, άλλα μετά απογοητεύεσαι όταν δεν καταλάβει καθόλου τι του έδωσες. Αυτό μου έχει συμβεί και στη δουλειά, να βοηθήσω ανθρώπους αγόρια και κορίτσια που πραγματικά το έκανα με την καρδιά μου και τους έδωσα κλειδιά, τροφή μασημένη και δεν το κατάλαβαν. Εγώ βέβαια έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω. 
Ο πατέρας μου έλεγε κάνε το καλό και ρίξτο στο βρεφοκομείο. Τώρα σε αυτό που είμαι ιδιαίτερα προσεκτική και φειδωλή είναι ο χρόνος μου, δεν δίνω πια χρόνο σε πρόσωπα και καταστάσεις που δεν πρέπει. 


Σας αρέσει να συνεργάζεστε με νέους ανθρώπους;

Πάρα πολύ είναι το καλύτερο μου. Κάνουμε τώρα μια σειρά για το Epsilon το "Μένουμε πάντα παιδιά" με τον Αποστόλη Τότσικα που είναι ένα εξαιρετικό πλάσμα και την Τζένη Θεωνά με την οποία έχω συνεργαστεί πολλές φορές και περνάμε πολύ καλά. Και επειδή τα παιδιά και με αγαπούν πολύ και με σέβονται περνάω τρέλα. 


Και στο μόλις χώρισα συνεργαστήκατε με νέα παιδιά;

Ναι με την Νάντια Μπουλέ που ήταν εξαιρετική, τον Μέμο Μπεγνή που είναι ένας γλύκας, την Αντιγόνη Ψυχράμη που έστησε όλα τα φωνητικά και η οποία ξέρει πάρα πολλά από μουσική, είναι σπουδαίο ταλέντο, και είναι φοβερή τσελίστας, παίζει τσέλο. Επίσης τραγουδάει και χορεύει εκπληκτικά, έχει απίστευτη ενέργεια επάνω στη σκηνή. 


Νιώθετε ολοκληρωμένη σαν καλλιτέχνης;

Όχι, μαθαίνω πάντα και κυρίως από τα νέα παιδιά. 

Αν αλλάζατε κάτι στην καριέρα σας τι θα ήταν αυτό;

Θα άλλαζα πάρα πολλά πράγματα που δεν μπορώ να σου πω τώρα.


Πως γεμίζετε τον χρόνο σας όταν δεν δουλεύετε;

Τώρα ξεκίνησα μαθήματα αστρολογίας, την οποία πάντα μελετούσα, γιατί με μάγευε όλη αυτή η ιστορία την οποία θεωρώ κάτι πολύ σημαντικό και κάτι πολύ σοβαρό. Όμως γενικά κάνω διάφορα. Παλαιότερα ζωγράφιζα, έγραφα στίχους για τραγούδια που έχουν πει η Μαρινέλα, ο Πανταζής η Άντζελα Δημητρίου κι άλλοι. 
Ενώ έχω κάνει και αυτοάμυνα.

Με ποιες τρεις λέξεις θα περιγράφατε τον εαυτό σας;

Είμαι πολυσύνθετη, μπορεί να είμαι πολύ νευρική, άλλα μπορεί να είμαι και πάρα πολύ ήρεμη, πολύ γλυκιά, η πολύ αιχμηρή. Δηλαδή με μια λέξη σύνθετη.

Τι μισείτε να αγαπάτε;

Το τσιγάρο. Δεν πίνω καθόλου αλκοόλ μα καπνίζω. 

Έχετε προσπαθήσει να το κόψετε;

Ναι και δυστυχώς το έκοψα με λάθος τρόπο, πήγα σε έναν φίλο μου φαρμακοποιό και του λέω υπάρχει κάτι να πάρω που να κόψω το τσιγάρο, "ναι βεβαίως" μου λέει "είναι από τον Εοφ εγκεκριμένο", και μου δίνει να πάρω κάτι χάπια με τα οποία το έκοψα μέσα σε 15 μέρες άλλα με έπιασαν κρίσεις πανικού, πήγαινα σε γύρισμα και δεν μπορούσα να δουλέψω. Πήρα 5 κιλά μέσα σε 15 μέρες και ήμουν ένα πράγμα που έτρεμε. Το είπα στον γιατρό μου και μου λέει "κόψτα αμέσως, δεν πάνε καθόλου στην ψυχοσύνθεση σου, κάτι γίνετε", ίσως επειδή ήταν παρθένος ο οργανισμός μου αφού εγώ ποτέ δεν είχα πάρει χάπια, ειδικά ψυχοφάρμακα και ποιος ξέρει αυτά τι ουσίες είχαν μέσα παρότι ήταν εγκεκριμένα. 
Ήταν μια αποτυχημένη απόπειρα κι έτσι ξανακάπνισα.


Από τότε ξαναπροσπαθήσατε να το ξανακόψετε;

Όλο λέω από  την άλλη εβδομάδα.
Ελέγχω τα πάντα στη ζωή μου εκτός από το τσιγάρο και με θυμώνει πάρα πολύ αυτό.
Του έχω λατρεία και μίσος, και θυμώνω με τον εαυτό μου που με εξουσιάζει, που με τραβάει από τη μύτη. 

Ο πατέρας σας κάπνιζε;

Πάρα πολύ. Μάλιστα στην "Φιλική εταιρία" τον έχω κατακλέψει, κάποιες σκηνές που έχω με το τσιγάρο που κρέμεται στο στόμα παίζω τον Ζαννίνο. Ταιριάζαμε σε πολλά πράγματα. 


Έχετε κάποιο μότο στην ζωή σας;

Ναι αυτό που μου είχε πεί ο πατέρας μου, "Έσω έτοιμη για τα πάντα". Μου είχε πει ποτέ δεν θα απαντάς σε μεγάλη χαρά, σε μεγάλη λύπη, ποτέ δεν θα λες αμέσως ναι η όχι θα λες δώστε μου χρόνο να το επεξεργαστώ και έσω έτοιμη για τα πάντα, για το χειρότερο και το καλύτερο. 
Και βέβαια μια λέξη που την έχω γραμμένη και στα τηλέφωνα μου και παντού παντού παντού.  "Μπορώ".
Την οποία έκλεψα από την εκπομπή της Άννας Δρούζα, στην οποία είχα εμφανιστεί κι εγώ αρκετές φορές. Όταν πεις στον εαυτό σου μπορώ πραγματικά όσο δύσκολο και να ναι το αντικείμενο θα το μπορέσεις, θα το νικήσεις. Μόνο την αρρώστια δεν μπορείς να παλέψεις και το τυχαίο. Ότι περνάει από το χέρι σου μπορείς να το κάνεις. Μπορείς, και σε κάθε δυσκολία στη ζωή μου αυτό λέω. "Μπορώ να το παλέψω και θα το παλέψω". Και πίστεψε με συνήθως πάω πάρα πολύ καλά. 


Ο Κώστας Σπυρόπουλος πως είναι σαν συνεργάτης;

Είναι Θεός, πολυγωνικό ταλέντο, έξοχος. Και η παράσταση μας ένα όνειρο.

Πιστεύετε στο πεπρωμένο, στη μοίρα;

Πιστεύω και στη μοίρα και στην ελεύθερη βούληση, είναι πως θα τα χρησιμοποιήσεις. Κάποια πράγματα στην ζωή μας θα γίνουν έτσι κι αλλιώς, είναι γραμμένα, άλλα το πότε θα γίνουν και το πως στο χέρι σου είναι. 

Τι είναι για σας ζωή;

Δημιουργία σε όλα τα επίπεδα. Δημιουργείς πάντα, στον έρωτα, δημιουργείς την οικογένεια σου μέσω του συντρόφου σου, μέσω του παιδιού σου, δημιουργείς τη σχέση με τους φίλους σου. Όλα είναι μια δημιουργία.

Πως είναι η σχέση σας με τον χρόνο;

Καμία απολύτως, δεν με ενδιαφέρει. Χαίρομαι την κάθε ηλικία, δεν με φοβίζει καθόλου. Το γήρας είναι ασθένεια, όταν θέλεις γερνάς. 

Από το Blogger.