Header Ads

13 καθημερινά πράγματα που συμβαίνουν μόνο σε ταινίες




Γράφει ο Κωνσταντίνος Αμπατζής

Το εύκολο παρκάρισμα, τα μηνύματα στον τηλεφωνητή και πολλές ακόμη απλές καταστάσεις που θα δεις να συμβαίνουν μόνο στο σινεμά.

Κάποιοι λένε ότι η τέχνη αντιγράφει τη ζωή. Άλλοι, ότι η ζωή αντιγράφει την τέχνη. Ορισμένοι τρίτοι, πως όσα βλέπουμε στην μεγάλη οθόνη είναι βγαλμένα απ’ τη ζωή.

Όχι παιδιά, διαφωνώ. Μερικά πράγματα συμβαίνουν μόνο στα σενάρια κινηματογραφικών ταινιών. Στην αληθινή ζωή, δεν τα συναντάς ποτέ. Πρόσεξε, δεν μιλάω ούτε για εισβολές εξωγήινων, ούτε για επίθεση Γκοτζίλα, ούτε για μοχθηρά πνεύματα που στοιχειώνουν σπίτια και ανθρώπους.

Αυτά, ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί και κάποια στιγμή να γίνουν. Ορισμένα πιο απλά και καθημερινά πράγματα όμως, που τα συναντάμε σε όλες τις ταινίες σαν δεδομένα, είναι 100 φορές περισσότερο επιστημονική φαντασία από οποιοδήποτε ταξίδι στο χρόνο.
Όλοι οι ήρωες βρίσκουν αμέσως ταξί





Η πλοκή: Ο πρωταγωνιστής μάς ολοκληρώνει ένα επείγον ραντεβού και συνειδητοποιεί ότι πρέπει σε 25 λεπτά να βρίσκεται στην άλλη άκρη της πόλης. Εναλλακτικά, ένα ζευγάρι τσακώνεται κι η κοπέλα τρέχει έξαλλη έξω απ’ το εστιατόριο, βγαίνοντας στον ερημικό δρόμο. Και στα δύο σενάρια, οι ήρωες αρκεί να σηκώσουν το χέρι τους, κι αμέσως ένα ταξί θα σταματήσει μπροστά τους, πρόθυμο να τους πάει άμεσα στον προορισμό τους, κόβοντας και δρόμο μέσα από στενά σοκάκια αν χρειαστεί.

Η ανατροπή: Ο πρωταγωνιστής δεν βρίσκει ταξί μόνο αν αυτό εξυπηρετεί το σενάριο, δηλαδή τον κυνηγάνε και η μη εύρεση οχήματος εντείνει την αγωνία. Σ’ αυτή την περίπτωση, είναι σαν να ψάχνει στο κέντρο της Αθήνας σε ημέρα απεργίας.

Στην αληθινή ζωή: Αν τσακωθείς με την κοπέλα σου και βγεις σ’ έναν τυχαίο δρόμο να ψάξεις για ταξί, το πιθανότερο είναι πως θα περάσεις μισή ώρα μέσα στο κρύο και μετά θα τα βρεις μαζί της απλά για σε γυρίσει στο σπίτι.
Κανείς δεν λέει γεια όταν κλείνει το τηλέφωνο





Η πλοκή: Ο πρωταγωνιστής καλεί κάποιον στο τηλέφωνο, παίρνει όλες τις πληροφορίες που επιθυμεί και μετά απλά το κλείνει. Ούτε ένα “γεια”, “τα λέμε”, “να προσέχεις”, έστω ένα “μη χάνεσαι” βρε παιδί μου. Απότομο, αγενές, στυγνό κλείσιμο του τηλεφώνου στα μούτρα του συνομιλητή του, σαν να πρόκειται για το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο.

Η ανατροπή: Το κλείσιμο του τηλεφώνου φτάνει στο άλλο άκρο, όταν πρόκειται για φρέσκο ζευγάρι που είναι υπέρ-ερωτευμένο. Σ’ αυτή την περίπτωση, όχι απλά δεν το κλείνουν απότομα, αντίθετα η όλη διαδικασία αποχαιρετισμού είναι γεμάτη γλυκόλογα και κρατάει τουλάχιστον 2 λεπτά.

Στην αληθινή ζωή: Όποιος σου κλείσει το τηλέφωνο χωρίς έστω ένα γεια, είναι είτε τσακωμένος μαζί σου, είτε αγενής, είτε ο πατέρας μου.
Όλοι αφήνουν τα κλειδιά του σπιτιού τους κάτω απ’ το χαλάκι ή κάπου κοντά στην πόρτα





Η πλοκή: Κάποιος επιθυμεί να εισβάλλει σε σπίτι υπόπτου, χωρίς να αφήσει πίσω του ίχνη. Κανένα πρόβλημα. Κοιτάει κάτω απ’ το χαλάκι, σε κάποια γλάστρα ή πάνω στην κάσα της πόρτας, βρίσκει τα κλειδιά, ξεκλειδώνει και μπαίνει σαν κύριος. Άσε που αρκετές φορές είναι και ξεκλείδωτα κι η πόρτα ανοίγει απ’ έξω.

Η ανατροπή: Πρόκειται για το σπίτι του πρωταγωνιστή και ο κακός δεν πρέπει να μπει. Σ’ αυτή την περίπτωση, πιο εύκολα εισβάλλεις στο Πεντάγωνο παρά στην παλιά ξύλινη πόρτα του ήρωά μας.

Στην αληθινή ζωή: Σε προκαλώ να αφήσεις για 1 εβδομάδα ξεκλείδωτα ή να αφήσεις το κλειδί κάτω απ’ το χαλάκι σου. Αν δεν σε διαρρήξουν, σε κερνάω φαγητό.


Από το Blogger.