Header Ads

Επόμενη στάση: Ομόνοια




Γράφει ο Κωνσταντίνος Αμπατζής
Ο απόλυτος προορισμός για τα πανηγύρια του Έλληνα οπαδού αποτέλεσε την επόμενη αποστολή μας. Εμείς, δεν το πανηγυρίσαμε και πολύ.

Εξερευνώντας τις στάσεις του Μετρό με τη Φραντζέσκα, έχουμε αποκτήσει πια μια ιεροτελεστία. Στο δρόμο της επιστροφής στο γραφείο, κοιτάζουμε το χάρτη των γραμμών και κυκλώνουμε (όχι κυριολεκτικά, σεβόμαστε την καθαριότητα του μέσου) τον προορισμό της επόμενης αποστολής. Έτσι, για να ξέρουμε τι μας περιμένει.

Ολοκληρώνοντας λοιπόν την αξιολόγηση της στάσης Πανεπιστήμιο, είχε φτάσει η στιγμή του σκάουτινγκ της επόμενης κουκίδας στην κόκκινη γραμμή. Στη θέα της λέξης Ομόνοια, ας πούμε ότι δεν ενθουσιαστήκαμε κιόλας.

Ας μην το παίζουμε Γερμανοί τουρίστες. Ξέρουμε όλοι ότι η Ομόνοια δεν φημίζεται ούτε για την ομορφιά, ούτε για την καθαριότητα, ούτε για την ασφάλειά της. Πιο πολύ ως η επίσημη έδρα για τους πανηγυρισμούς των φιλάθλων μετά από μεγάλες νίκες είναι γνωστή αλλά και ως στέκι εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών και εσχάτως ταλαιπωρημένων μεταναστών.

Με δυσπιστία, μια δόση προκατάληψης αλλά και αίσθηση ευθύνης απέναντι στην αποστολή μας, βγήκαμε απ' την έξοδο προς την οδό 3ης Σεπτεμβρίου. Το γεγονός ότι η πρώτη εικόνα που είδαμε, ήταν ένας καυγάς (με μπουνιές, κλωτσιές και απ' όλα) σίγουρα δεν βοήθησε, όμως δεν μας πτόησε. Η αποστολή μας ήταν διπλή: να ανακαλύψουμε τις άχαστες επιλογές της περιοχής και να αποκαταστήσουμε τη φήμη της.



Φωτογραφίες: Φραντζέσκα Γιαϊτζόγλου - Watkinson



Εξαρχής γνωρίζαμε ότι πάνω στην πλατεία, δύσκολα θα βρούμε αυτό που ψάχνουμε. Πέρα από καφετέριες, τυροπιτάδικα, ανησυχητικά πολλές ψησταριές που πουλάνε ολόκληρα κοτόπουλα κι ένα τεράστιο Hondos Center, το ενδιαφέρον ήταν μικρό. Γύρω απ' την πλατεία βέβαια, απλώνονται όλοι οι μεγάλοι δρόμοι της πόλης, η Σταδίου, η Πανεπιστημίου, η Αθηνάς, η 3ης Σεπτεμβρίου κι η Αγίου Κωνσταντίνου. Χαμός.


Από το Blogger.