Header Ads

Περί έρωτος : Και δεν χτυπάει το τηλέφωνο... | Γράφει η Μαρία Μαυρογένη

Γεια σας και καλησπέρα, είναι βραδάκι Δευτέρας και τώρα που το σκέφτομαι οι στατιστικές λένε ότι γράφω περισσότερο τις Δευτέρες - όχι ότι μας νοιάζει αυτό αλλά αν θέλετε να αναλύσουμε κανένα θέμα δικό σας, προσωπικό, Δευτέρα να μου το πείτε- ...







Πρώτο βράδυ για φέτος που κάθομαι στο μπαλκόνι και γράφω γιατί η βραδιά είναι υπέροχη και οι μυρωδιές για μένα κίνητρο για να ξεδιπλώσω τις σκέψεις μου! Ναι, μυρίζει νυχτολούλουδο. Δεν έχω καλύτερο!


Αφορμή για να "ενοχλήσω" και απόψε τις οθόνες σας άλλο ένα φλέγον ζήτημα, είναι και πολλά τα περί έρωτος, και είναι αυτό το αιώνιο "γιατί δεν παίρνει ένα τηλέφωνο;" , "ένα μήνυμα; " , κάτι...
Ναι, λοιπόν, αναφέρομαι σε όλους αυτούς που κατά καιρούς έχουν απορήσει, στεναχωρηθεί, αγανακτήσει, ξενερώσει με αυτό το τηλέφωνο που δεν χτυπάει (σοφός ο Νικολάκης ο Καρβέλας). 
Πόσες ώρες έχετε ξεροσταλιάσει από πάνω σε σημείο να ακούτε φανταστικούς ήχους -και καλά αυτοί, οι φανταστικές δονήσεις είναι το καλύτερο- και έχετε ανησυχήσει μήπως και δώσατε λάθος αριθμό, μήπως τον/την ρούφηξε κινούμενη άμμος, καμιά κακιά μάγισσα τον/την μεταμόρφωσε σε αλιγάτορα ή τέλος πάντων ανεμοστρόβιλος έπεσε στο σπίτι και ψάχνει ένα κεραμίδι να βάλει από κάτω το κεφάλι.
Απλά, καθημερινά πράγματα. 


Χμμ... Εδώ αναλαμβάνω το δύσκολο ρόλο να αποκαλύψω ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, τουλάχιστον όχι στις μέρες μας και άρα ο λόγος που δεν επικοινωνεί είναι άλλος- ουπς!


Ας το πάρουμε από την αρχή, γνωριστήκατε σε διασκέδαση, σε δουλειά, στο μετρό, μέσω γνωστών, τυχαία, μάλλον δεν έχει και τόση σημασία , αν δηλαδή δεν εμφανίστηκε ξανά, ναι δεν έχει καμία σημασία, και αφού ήρθατε σε μια σχετική επαφή, μικρή ή μεγάλη , έκτοτε κάτι μέσα σας σας έκανε να θέλετε αυτή η επαφή να μεγαλώσει.


Τώρα μαντέψτε, σ΄ αυτές τις περιπτώσεις που μιλάμε για δύο πλευρές δεν φτάνει μόνο να το θέλει η μια αλλά και η δεύτερη, οπότε αν αυτή η δεύτερη σας κάνει τη δύσκολη, δύο τα τινά : 


Πρώτον, να μην είναι σίγουρο το άτομο αυτό αν θέλει τη συνέχεια της επαφής αυτής και άρα κάτι στραβώνει γιατί οι αναγνώστες μου και εγώ θέλουμε άτομα σίγουρα ότι μας γουστάρουν πολύ .
Δεύτερον, να μετάνιωσε γι' αυτό τον αριθμό που ανταλλάξατε και άρα το ίδιο με το πρώτο. 


Μάλλον τα νέα είναι ολίγον απογοητευτικά επομένως και σε αυτό το άρθρο όσο και να θέλω να αφήσω τον ρομαντισμό μου διάχυτο, δεν βοηθάει η άλλη μεριά και έτσι προτιμώ να είμαι σκληρή μεν αλλά αληθινή.
Τα λογικά πλαίσια καθυστέρησης επικοινωνίας δηλαδή η γνωστή μούρη που θέλουμε να πουλήσουμε για να ψήσουμε τον άλλο ή για να μην μας πουν και εύκολους αγγίζει ΣΥΝΗΘΩΣ το όριο των 2-3 ημερών (στη περίπτωση των γυναικών αλλάζουν λίγο αυτά τα όρια ένεκα του φύλλου κλπ κλπ).


Σε γενικές γραμμές, πάντως, αγαπημένοι μου το συμπέρασμα είναι το εξής : 
Πολλές οι περιπτώσεις, πολλές οι συνθήκες, διαφορετικοί οι χαρακτήρες ΑΛΛΑ αν κάποιος άνθρωπος ενδιαφέρεται πραγματικά για εσάς, ούτε θα σας ψήσει πολύ, ούτε θα σας βασανίσει, ούτε και θα προλάβει να σκεφτεί πλεκτάνες και σχέδια μυστήρια για να σας τραβήξει το ενδιαφέρον. Και αν γίνει έτσι, πολύ κακό για το τίποτα...


Στη ζωή αυτή δεν ήρθαμε ούτε για να παρακαλάμε ούτε για να ζητιανεύουμε. Το ενδιαφέρον, το νοιάξιμο και τον έρωτα τα αξίζετε γι' αυτό ακριβώς που είστε, γι' αυτό που υπάρχει μέσα σας...
Κανείς δεν ήρθε εδώ για να σας διδάξει πώς θα το ζήσετε και είναι καθαρά στο χέρι σας τι επιτρέπετε να σας συμβαίνει και σε τι κλείνετε την πόρτα!


Καμιά φορά σκέφτομαι πόσο αντέχουμε ως ανθρώπινα όντα την απόρριψη, ανεξαρτήτως φύλλου, ηλικίας ή κατάστασης.
Μετά, ξέρετε, βγαίνω στο μπαλκόνι, παίρνω μια γερή τζούρα από νυχτολούλουδα της Άνοιξης και ανοίγει η καρδιά μου...
Όλα τ' αντέχει ο άνθρωπος μα ο έρωτας είναι χαρά!
Μόνο σ΄αυτή τη χαρά να ανοίγετε την πόρτα σας... 
Κυρίως αν μυρίζει νυχτολούλουδο...



Ειλικρινά, εγώ, η Μαρία.

Από το Blogger.