Header Ads

Special Story | ''Περί έρωτος : Τι και αν δεν σε θέλει..." - Γράφει η Μαρία Μαυρογένη


Γεια σας και καλησπέρα,
πρωί πρωί μου χτύπησε την πόρτα η έμπνευση σήμερα καθώς ξύπνησα με μια αναταραχή, ξέρετε, σαν αυτή που ταράζει τα νερά όταν αρχίζεις με μικρά βοτσαλάκια να ενοχλείς την φύση - τραβάω και εγώ τα ζόρια μου-...








Πριν όμως με χαρακτηρίσετε ημίτρελη, να εξηγήσω ότι αφορμή γι'αυτή την αναταραχή ήταν ένα απ'τα πολλά όνειρα που στοιχειώνουν τον ύπνο μου τελευταία -και απορώ το ρημάδι αυτό το υποσυνείδητο δεν ηρεμεί ποτέ;- και επειδή είμαι και μαμούνι και δεν γίνεται να μείνω με απορίες ρώτησα και έμαθα και σας ενημερώνω ότι σύμφωνα με τη γιαγιά μου χαίρω άκρας υγείας , απλά την άνοιξη τα όνειρα οργιάζουν - άντε να της εξηγήσω 80 χρονών γυναίκας ότι το μέσα μου οργιάζει όλες τις εποχές- . Οι υπόλοιποι φυσιολογικοί άνθρωποι που σας βασάνιζε αυτή η απορία , κοιμηθείτε ήσυχοι...

Στο θέμα μας, λοιπόν, το όνειρο αυτό ήταν αρκετά έντονο - για να του αφιερώσω ολόκληρο άρθρο- το οποίο ωστόσο δεν είχε εμένα για πρωταγωνίστρια (μα ούτε στα όνειρά μου λίγη παραπάνω δόξα;) αλλά ούτε και κανέναν γνωστό μου είχε , παρά ένα άγνωστο ζευγάρι ή μάλλον δύο μονάδες που η μια ήθελε να γίνουν ζευγάρι αλλά η άλλη όχι. Προσπάθησα ξυπνώντας να θυμηθώ μήπως είχα δει καμιά χαζορομαντικουλιά πριν κοιμηθώ για να δικαιολογήσω το σκηνικό αυτό αλλά δεν...


Έτσι, αφού δεν μπορώ να το κάνω σενάριο για την ώρα , αποφάσισα να γράψω γι'αυτό γιατί πέρα από την χιουμοριστική πλευρά, ο μονόπλευρος έρωτας είναι μεγάλη μάστιγα και εγώ πολύ ευαισθητοποιημένη πάνω σ'αυτό το θέμα.

Στο όνειρό μου αυτό ο πληγωμένος ήταν ο αρσενικός σταρ - όχι ότι κάνω διακρίσεις- αλλά έτσι για την ιστορία, συνοπτικά να σας πω ότι έβλεπα επί όση ώρα κράτησε την συνεχή και πραγματικά φιλότιμη προσπάθεια να κατακτήσει το αντικείμενο του πόθου του αλλά εκείνο μπα...
Λίγο γαϊδούρα τη λες παρόλα αυτά γιατί μια χαρά παιδί το παλικάρι, μια χαρά το τοπίο, ο τρόπος, το στυλ, τα λόγια, η προσέγγιση αλλά κοίτα να δεις που ούτε στα όνειρα δεν βλέπεις λύτρωση. Εν τέλει, δεν κατάλαβα πως το πήρε ο ήρωάς μου, τι απέγινε και αν προσπάθησε κι'άλλο, γιατί το γλυκό μου ξυπνητήρι φρόντισε να μείνω με το suspense ή τέλος πάντων να βάλω το δικό μου τέλος σ'όλο αυτό το σκηνικό...

Και πάμε στην πραγματικότητα τώρα, η οποία καθόλου μάλλον δεν απέχει απ'ότι είδα γιατί υπάρχουν πολλοί ήρωες και ηρωίδες εκεί έξω που δεν βρίσκουν το στόχο.
Κακά τα ψέμματα , σε όλους έχει τύχει κάποια στιγμή να μην μας θέλει, βρε παιδί μου, να θέλει κάποιον άλλο, κάτι άλλο, την μοναξιά του/της... Και στο φινάλε, δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να σε θέλει ακριβώς γιατί το πάθος, ο έρωτας, η αγάπη δεν είναι υποχρέωση κανενός και η λύπηση ως ανταπόκριση είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να τύχει!

Για εσάς που κάτι σας θύμισε όλο αυτό, φαντάζομαι πήρατε τα μαθήματά σας ή κάνατε αξιοπρεπώς την προσπάθειά σας με αποτέλεσμα ή χωρίς, και αν ανήκετε σ'αυτούς που τα κατάφεραν, χίλια μπράβο, κάτι κάνατε καλά και έγινε. Αν όχι, μάλλον δεν ήταν για να γίνει ούτως ή άλλως οπότε η ζωή συνεχίζεται και τα σχετικά...
Μπορεί όλο αυτό και κάπου να σας βοήθησε,να μάθατε ωραία πράγματα για τη ζωή και την καψούρα και τώρα να τα θυμάστε και να γελάτε αγκαλιά με τον αγαπημένο ή την αγαπημένη σας, το σκύλο, τη γάτα, τον εαυτό σας...

Για εσάς που το ζείτε τώρα, διαβάζετε αυτό το άρθρο και εγώ χτύπησα φλέβα, πριν αρχίσω τα "η προσπάθεια μετράει", "εσύ έκανες ότι μπορούσες" κλπ , σε όλα ΝΑΙ ! Αλλά ξέρουμε και οι δύο μας καλά ότι ΚΑΙ το αποτέλεσμα μετράει στην προκειμένη περίπτωση και δεν μπορείς πάντα να λες "έλα μωρέ μια γκόμενο/ ένας γκόμενος ήταν, πάμε παρακάτω" γιατί αυτοί οι γκόμενοι μπορεί να είναι ΟΙ άνθρωποι και να σου στοιχίσει η απόρριψη.

Αν εσύ, όμως, τα έχεις καλά με την πάρτη σου και έκανες ή κάνεις ότι ένιωσες και πριν καταφύγεις στα μάγια και στα βουντού - γελάω- έχε υπόψιν σου ότι θα σου στοιχίσει τελικά λίγο παραπάνω, βγιες, πιες, φώναξε, κλάψε, ξενύχτησε, πρήξε και κανά δύο φίλους (όλοι τα κάναμε), θα πονέσει αλλά θα περάσει, καμία πληγή δεν έκλεισε την ίδια μέρα που την απέκτησες.
Για τους πολύ ερωτοχτυπημένους και άρα τυφλούς, να σας θυμίσω ότι κανείς δεν "έπεσε" με την αδιαφορία, γυναίκα ή άντρας, και μην πιστεύετε αυτά που λένε γιατί κανείς που πραγματικά σας θέλει δεν θα χρειαστεί να σας "χάσει" για να το καταλάβει.
(Ε μα, κάποια στιγμή κάποιος έπρεπε να το πει).

Κλείνοντας, γιατί με έβγαλε από τις σκέψεις μου το κλάμα του Ερμή που έχει ερωτευτεί την Λαμπραντορίνα που περνάει έξω από το σπίτι μας κάθε πρωί - ορίστε πουθενά δεν κάνει διακρίσεις- σκέφτομαι... άραγε να υπάρχει κάπου εκεί έξω ο ήρωάς μου, με τα καστανά μάτια γεμάτα έρωτα και την ελπίδα διάχυτη δε κάθε γωνιά του ύπνου μου..
Και αν υπάρχει να τα κατάφερε τελικά και να μην πονάει πια ή να ακολούθησε την μέθοδο φωνές, κλάμα, ποτό, φίλοι;

Το βράδυ που θα κοιμηθώ , που ξέρεις, μπορεί να έρθει πάλι, έτσι για να μην με αφήσει με την απορία ...
Δεν ξέρω μωρέ αλλά κάτι μου λέει ότι πραγματικά του άξιζε ο έρωτας αυτός...

Όπως και σε σένα...

Ειλικρινά, εγώ, η Μαρία.

Επιμέλεια: Μαρία Μαυρογένη

Από το Blogger.