Header Ads

Special Stories | "Περί έρωτος : Αν ραγίσει το γυαλί" - Γράφει η Μαρία Μαυρογένη

Γεια σας και καλησπέρα, 

επειδή ανήκω σ'αυτούς τους ανθρώπους που η έμπνευση και οι ανησυχίες τους χτυπούν την πόρτα οπουδήποτε και οποτεδήποτε, αυτή τη στιγμή που γεννήθηκε ξανά η ανάγκη να μοιραστώ κάτι μαζί σας βρίσκομαι στο εξής δίλημμα : μακαρόνια ή χυλοπίτες... (ναι, μαγειρεύω η νοικοκυρά)!





Πάνω, λοιπόν, στο μαγειρικό μου οίστρο και μιας και σκέφτηκα "χυλοπίτες", άρχισε πάλι αυτό το μαμούνι να με τρώει μέσα μου και έψαξα την πρώτη κενή σελίδα σ'ένα βιβλίο με συνταγές για να ξεδιπλωθώ και απόψε...


Το θέμα μου αυτή τη φορά - γιατί έχω πολλά- είναι η επανασύνδεση των ήδη "σπασμένων" σχέσεων- εξ ου και ο τίτλος- και κατά πόσο αξίζει, βρε αδερφέ, να ψαχουλέψεις στο συρτάρι για την πιο δυνατή σου κόλλα.


Κάνοντας μια βόλτα εκεί έξω, απόγευμα Δευτέρας, της περασμένης συγκεκριμένα -δεν ξέρω αν παίζει κάποιο ρόλο- αφιέρωσα λίγο χρόνο για να παρατηρήσω τους ανθρώπους γύρω μου και είδα κάτι που με ξένισε.
Πολλά τα ζευγάρια, νέα, νεότερα, ηλικιωμένα, μέσης ηλικίας και κανείς μα κανείς εκείνο το απόγευμα Δευτέρας δεν κρατούσε το χέρι του άλλου. Θα μου πείτε, πώς ξέρω ότι ήταν ζευγάρια! Κι όμως, άλλα στοιχεία σ'αυτούς έδιναν την απάντηση, μα κανένα ζευγάρι χέρια πιασμένο σφιχτά...


Και πάνω στη συνειδητοποίησή μου αυτή, σκέφτηκα "Τι θα απογίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι αν χωρίσουν οι δρόμοι τους κάποια στιγμή;"
"Πώς ακριβώς θα είναι η επόμενη μέρα από 'κείνη του χωρισμού;"


Μη με πείτε υπερβολική αλλά να... μάλλον φύσει ρομαντικός άνθρωπος δίνω μεγάλη σημασία στις λεπτομέρειες. Αυτές που κάνουν τη διαφορά στο "δέσιμο" δύο ανθρώπων. Ακόμα και στο διχασμό τους. 


Αναρωτιέμαι πόσο δυνατά συνδεδεμένα ψυχικά και συναισθηματικά να ήταν αυτά τα ζευγάρια που παρατήρησα και αν στ' αλήθεια τόσα ακόμη που δεν είδα έχουν τη φλόγα μέσα στη σχέση τους.


Ξέρετε πια, το πιο εύκολο σ' αυτή τη ζωή, είναι να χαλάσεις κάτι, να το αφήσεις να ερημώσει, να το ξεχάσεις, να πας παρακάτω στο επόμενο...
Και ξέρω και εγώ. Δεν είναι όλες οι σχέσεις ίδιες, δεν μετρούν τα ίδια καρδιοχτύπια, δεν έχουν την ίδια αρχή, το ίδιο ταξίδι, ίδιες εμπειρίες, νοιάξιμο, έρωτα, πάθος και αγάπη...


Και, μάλλον, γι' αυτό δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις για όλες το ίδιο. Ε, ναι. Συμβαίνει. 


Αυτές έκαναν τον κύκλο τους, σίγουρα κάτι σου έμαθαν, κάτι σου άφησαν και χάθηκαν στο χωροχρόνο.
Κάπου εδώ, θα εστιάσω σ' αυτό το κομμάτι που απ' όταν έβαλα τις χυλοπίτες στην κατσαρόλα με τρώει να επικεντρωθώ!


Αυτές οι σχέσεις που είναι το κάτι παραπάνω, που έχεις ματώσει γι' αυτές, που απ' την πρώτη στιγμή που αντίκρισες το πρόσωπο αυτό κάτι σου τραβούσε το μανίκι για να καταλάβεις "ψιτ, φιλαράκι, την πάτησες"!
Αυτές, ναι.


Είναι πιο εύκολο απ' τις άλλες να ραγίσουν ή και να σπάσουν ακόμα. Τις καίει η ίδια τους η φλόγα. Το πάθος τους τις πνίγει, σε κάνει ωμό, υπερβολικό αλλά και φοβητσιάρη. Φοβάσαι μη την χάσεις και κάνεις πιο λάθος κινήσεις και απ' όταν έπρεπε να συμπληρώσεις μηχανογραφικό λες και ήξερες 18 χρονών τι ήθελες να κάνεις στη ζωή σου... 


Και τα θαλασσώνεις. Και τα θαλασσώνει και ο άλλος. 
Και κλαίτε, και αγκαλιάζεστε, και ζητάτε συγγνώμη. Και πάλι απ' την αρχή. Τηλέφωνα μεταμεσονύκτια,συναντήσεις στα κρυφά, με νεύρα, με γέλια, με φωνές... Δύο λεπτά ανακωχής να πάρετε μια ανάσα και ξανά στο ring.


Και αν τα βρείτε, η ανακούφισή σου είναι ίση με τότε που ένιωσες πρώτη φορά περήφανος για τον εαυτό σου. 
Και λίγο παραπάνω. 
Και αν όχι;


Αν όχι, αγαπημένοι μου, δώστε την προσοχή σας, καθίστε αναπαυτικά, πάρτε μια βαθιά ανάσα και νιώστε...
Επειδή φταίξατε- όλοι φταίμε λίγο- πάρτε τον εγωισμό αγκαζέ, βρείτε τα λίγο μεταξύ σας, βάλτε τον για ύπνο και τρέξτε έξω απ' το σπίτι της/του!
Τσαλακωθείτε γι' αυτό που αγαπάτε! Για να πονάει τόσο το χώρια, αξίζει. Τζάμπα λιώσαμε έφηβοι εκείνον τον επικό στίχο "Και ό ,τι αξίζει πονάει και είναι δύσκολο... ( το έχουν πει πολύ πριν από μένα οι Πυξ Λαξ).


Και το ξέρει και ο άλλος, και θα σας το πει, και θα τα βρείτε... 
Και την επόμενη φορά, βάλτε πιο νωρίς τον εγωισμό για ύπνο, σκεπάστε τον καλά, αυτός γουστάρει να' ναι μόνος...
Εσείς; 




Υ.Γ Και αν κάτι πάει στραβά , και τελικά δεν σας ανοίξει...Κερνάω χυλοπίτες... Πέτυχαν!

Ειλικρινά, εγώ, η Μαρία. 




Επιμέλεια: Μαρία Μαυρογένη

Από το Blogger.